Archive van mei 2009

van eindhoven naar ravenstein

woensdag 27 mei 2009

1e etappe                                                                                        

Eindhoven – Ravenstein, 74 km.

 

Zondag 12 april 2009

Droog weer, ong. 16ºC, mager zonnetje door de nevels, weinig wind.

 

Vanuit Eindhoven vertrokken om 10.15 uur. Het eerste hoogtepunt van Gogh dat we tegenkomen is de Collse watermolen. Een dubbel gebouw met rode dakpannen met daartussen een groot waterrad. Er kan graan gemalen worden en ook olie geslagen. Zo vroeg op de ochtend zijn er al fietsers en wandelaars op deze plek. Vandaar is het een klein stukje naar Nuenen, de eerste grote stop voor van Gogh. Het informatiecentrum is op deze eerste Paasdag gesloten. We bekijken het standbeeld van van Gogh in en aan het Park en natuurlijk de twee huizen aan de Berg, het domineeshuis en huize Nune Ville. In het domineeshuis woonden de ouders van van Gogh en hij woonde er van december 1883 tot november 1885. En in huize Nune Ville woonde Margot, zijn geliefde, maar door de familie mocht er niet getrouwd worden, hetgeen leidde tot een mislukte zelfmoord van Margot. Als je nu tegenover deze twee mooi gerestaureerde huizen staat, dan moet je het drama er zelf bij verzinnen. Aan de andere kant van de straaat  wordt een grootschalig nieuwbouwproject gebouwd. Alleen het betonskelet staat er pas, maar het doet het ergste vermoeden. In dat project zit ook het pand waarin het informatiecentrum moet komen. Dat zal in het najaar van 2009 klaar zijn. Nuenen probeert zich te profileren als dorp waar van Gogh in zijn begintijd twee jaar heeft gewerkt. Gedeeltelijk woonde hij bij zijn ouders in het domineeshuis en gedeeltelijk woonde hij bij de katholieke koster S.. Er zijn veel prenten en schilderijen uit die tijd. Boerenkoppen, mensen achter het weefgetouw, het kerkje waar zijn vader preekte. Er staan her en der informatiezuilen, waarop ook een bandje zit met een tekst uit de brieven van van Gogh die iets zegt over het object.

Daarna gaan we verder door het Brabantse land. Veel varkenshouderijen, maar in het begin zien we ook exotische dieren, zoals kangeroes en lama’s. Het landschap is prachtig, alles staat in bloei, fruitbomen, tulpenbomen en forsytia. De bomen hebben een groen waas van de nieuwe blaadjes, en sommige bomen zijn nog helemaal kaal.

Ulm en Sophie Scholl

dinsdag 26 mei 2009
gedenkteken in ulm voor de verzetsgroep die weisse rose

gedenkteken in ulm voor de verzetsgroep die weisse rose

Rond de dagen van 4 en 5 mei zendt de TV films uit die met de tweede Wereldoorlog te maken hebben. Zo zag ik toen ” Sophie Scholl- die lezten Tage” van Marc Rothemond. Sophie en Hans Scholl zijn lid van de Duitse verzetsgroep “Weisse Rose”. Een groep Duitse studenten die pamfletten verspreidt met teksten tegen het regime van Hitler. De groep wordt gepakt en de leden worden na een kort proces ter dood veroordeeld en onthoofd. Op grond van de originele verslagen van de rechtbank is de film gemaakt. Een tamelijk statische film met lange scenes in de rechtbank, maar heel indrukwekkend.
De film maakte me nieuwsgierig naar het boek van de zus van Sophie Scholl, die kort na de oorlog het boek Die Weisse Rose heeft geschreven. Inge beschrijft daarin ook de jeugd en de sfeer in het gezin Scholl. Bijzonder, omdat daarin ook de fascinatie die uitging van Hitler beschreven wordt. De pubers Scholl voelen zich aangetrokken tot het idee van Hitler om Duitsland groot, gelukkig en welvarend te maken. En “er was nog iets wat ons met een geheimzinnige kracht aantrok en in verrukking bracht. Dat waren de compacte colonnes jongeren met hun wapperende vlaggen, hun strak voor zich uit gerichte blik en hun getrommel en gezang.” Vader Scholl is heel wat minder enthousiast en waarschuwt, maar laat zijn kinderen wel vrij. Langzamerhand komt bij de kinderen de twijfel, die in hun studententijd omslaat in verzet.
De familie Scholl heeft vanaf 1932 in Ulm gewoond. Op de plek van hun huis aan de Münsterplatz staat nu de Duitse Bank en daarvoor staat een gedenkplaat voor die Weisse Rose. (gemaakt door Otl Aicher).
Ulm ligt aan de Donau, dus daar komen we langs.

Van Gogh in Etten

zaterdag 2 mei 2009

 

In de voormalige kosterswoning is het kleine infocentrum van de Stichting Vincent van Gogh in Etten. Een viertal panelen met informatie. Foto’s van het gezin Van Gogh. Niet geweten dat Vincent naast broer Theo drie zussen en nog een broer had. Strenge koppen. Thema’s in Van Goghs werk: de zaaier, de maaier, gebogen man op stoel. Drie verschillende versies naast elkaar. Een film op een groot LCD scherm. Vincent van Gogh, een zaaier in Etten. Een rustige film met Jochem ten Haaf als Vincent van Gogh. Hij doet het goed, rusteloos tekenend, buiten en binnen, naar model en naar voorbeelden van Millet. Mooie teksten, ongetwijfeld uit zijn brieven. Daarna een wandeling gemaakt door Etten. Veel is verdwenen, het boerenweggetje met de knotwilgen dat Van Gogh zo vaak getekend heeft, is nu een straat met niet opvallende huizen. De pastorie van zijn vader en de leerkamer daarnaast zijn ook weg. En ook boerderij de IJzeren Pot, waar Piet Kaufman woonde, die Van Gogh zo vaak getekend heeft. Ten prooi gevallen aan uitbreiding van wegen, of de bouw van een nieuwe woonwijk. Ook hedentendage kan Etten er nog wat van. Naast het oude dorpscentrum verrijst een heus stadscentrum. Gedeeltelijk in retrobouw. Dat werkt vervreemdend omdat het een oude stad suggereert. 
Maar er is ook nog wel wat bewaard: een hofje, gesticht door een Leidse dame. Een ijzeren hoefstal en een mooie oude moeierboom (een soort linde) op de langwerpige markt. Het oude koetshuis dat bij een voormalig kasteel hoorde. En twee kerken.

Van Goghroute

zaterdag 2 mei 2009
publicatie van wouter van der veen

publicatie van wouter van der veen

Als aanlooproute, of liever gezegd aanfietsroute, naar de eurovelo 6, gaan we de Van Goghroute doen. Aan de hand van het routeboekje van Clemens Sweerman. Met de Paasdagen fietsten we vanaf Nuenen, waar Van Gogh bijna twee jaar woonde, via Otterlo naar Barneveld. Het stuk van Barneveld via Amersfoort, Amsterdam, Den Haag naar Rotterdam volgt met Pinksteren.
Als kind vond ik van Gogh al een interessante schilder, en heb ik vele uren doorgebracht in de plaatselijke bibliotheek waar ze op de studiezaal een groot boek hadden met alle schilderijen erin. Een hernieuwde kennismaking dus, aan de hand van het routeboekje.
In Den Haag draait een film in het Omniversum: Van Gogh, een kleurrijk portret. Kleurrijk is het wel, met al die schilderijen zo groot vertoond – maar daardoor ook nogal vertekend. Van Gogh (met de stem van Jeroen Krabbé) kijkt terug op zijn leven. Leuk is het kerkje van Auvers, echt en als schilderij. Je ziet hoe prachtig het kerkje wordt door de paarse en blauwe kleuren die Van Gogh gebruikt.
Meer bijzonder dan de film vind ik het boekje van Wouter van der Veen (“Van Gogh, de kamers van Vincent”) . De film is losjes op het eerste deel van dat boekje gebaseerd. Hij beschrijft hoe hij gegrepen werd door Van Gogh, en hoe hij voor een documentaire met een filmer op reis is gegaan naar verschillende plaatsen waar Van Gogh heeft gewoond en gewerkt. Dat is nou leuk als voorbereiding op onze fietstocht. De ruïne van zijn huis in Wasmes, de armoede en bende op de etage in Antwerpen, de sfeer in een volkscafé in Arles en de stilte in zijn kamer in Auvers. De documentaire is er nog niet, maar hopelijk komt die er wel. Ik denk dat die meer van Van Gogh laat zien dan de Imaxfilm.