Archive van september 2009

wenen en het licht

woensdag 30 september 2009

Gisteren en eergisteren scheen een mooi najaarszonnetje over Wenen. Dat geeft in deze stad een mooi beeld. De binnenstad is zeer in balans wat gebouwen betreft. Alles groot en monumentaal. En met het najaarslicht onwaarschijnlijk mooi. Dat geldt ook voor het slot Schönbrunn, waar we gisteren naar toe zijn gegaan. Het okeren slot licht op in de zon, het grind en de lucht lijken wel dezelfde kleur. De schaduwen van de Gloriette steken scherp af.
Vandaag is het bewolkt. Tijd om de tentoonstelling  over het Impressionisme “hoe het licht op het doek komt”  te bekijken in de Albertina. In alle opzichten een verrassing. Het gaat niet alleen over het weergeven van de stemming, het licht op de schilderijen van de impressionisten, maar vooral ook om de techniek. Er is uitleg over kleuren, soorten verf en doeken. En dat technisch onderzoek kan laten zien dat een schilderij echt buiten geschilderd is. (miniscule zandkorrels in het schilderij). Ons treft vooral het licht. Het licht dat het verschil maakt of een schilderij je raakt of niet.
En er zijn een paar verbindingen met onze fietstocht: het eerste schilderij dat we zien als we uit de lift komen is een schilderij van Van Gogh. Een boerderij in Nuenen. Het allereerste begin van onze fietstocht. Verderop komen we een schilderij tegen van Pisarro “boerin en kind die terugkomen van een de velden in Auvers-sur-Oise (waar onze Van Goghroute eindigde).
En aan het eind een schilderij van Monet met de Seine in Asnieres. Volgens Jan zijn we er langs gekomen. Ik weet het niet meer. Het licht op het schilderij is hetzelfde najaarslicht dat we hier gezien hebben.

wenen en de third man

woensdag 30 september 2009

Als jonge teener zag ik de film “the third man”. Ik snapte toen niets van die film, maar vond hem wel intrigerend. Bij de voorbereiding van onze tocht ontdekte ik dat er een wandeling in Wenen is naar plaatsen waar de film is opgenomen. Dus DVD uit de bibliotheek geleend en nu begreep ik veel beter waar het over gaat. Vol verwachting staan we bij de uitgang van de metro bij het Stadtpark. Een tiental mensen gaan met de gids op pad. Zoon van een moeder die helemaal gek is van de film en alles erover verzameld heeft. Een leuke wandeling volgt. De achtervolging in de riolen is helemaal niet in de riolen opgenomen, die zijn daar veel te laag voor, maar in een overkluizing van een klein riviertje in het Stadtpark. Het huisje waar Harry Lime in verdwijnt naar de riolen, is wel echt, en staat er ook nog. Veel anekdotes en verhalen over de fouten in de film. Aan het eind een vrouw die op de citer het thema speelt.

wenen en de aziaten

maandag 28 september 2009

We zitten in Wenen. Ik had niets met Wenen. Maar één rondrit met de historische tram van een half uur en ik was verkocht. Het prachtige najaars-zomers licht doet de rest. Wat een stad. In een volgende blog zal ik daar verslag van doen.
Iets anders: De aziaten zijn nadrukkelijk aanwezig in deze stad. Is het niet in rondgeleide groep achter een gids met vlag, dan is het wel in de horeca

met de boot van boedapest naar wenen

zondag 27 september 2009

Met de draagvleugelboot in zes en half uur van Boedapest naar Wenen.  Het is  bijzonder om allerlei stukken die we op de fiets hebben gezien, nu vanaf het water te bekijken. Het natuurgebied van Donau Auen Park ziet er vanaf het water ook  mooi uit. Heel groen nog. Vele aalscholvers vliegen weg als de boot langskomt. Die vogels houden de boot bij (die ruim 50 km. per uur vaart). Ook de grote sluis bij Gabcikovo – het duurt een half uur voor we daar doorheen zijn – en het kunstmatige stuwmeer erachter zijn indrukwekkend. De watervlakte is inmens en glad. De kant is kaal en laag, bijna nog kaler dan toen we erover heen fietsten. Vanuit de verste zien we al de enorme basiliek van Esztergom met zijn groene koepel en zijn hoog oprijzend front. Die ligt heel dicht tegen de Donau aan. Net als de burcht van Bratislava, nog steeds wit schitterend in de zon. En de brug bij Bratislava die een beetje op de Erasmusbrug lijkt met zijn ene pylon. In Wenen kom je eigenlijk een beetje aan de zijkant van de stad aan. Geen markante punten te zien. Maar dat komt nog wel de volgende dagen.

drie keer is scheepsrecht

zaterdag 26 september 2009

Montbéliard, Donauwoerth en nu Boedapest. We lopen in het MementoPark in Boedapest. Een park met beelden uit de sovjettijd. De folder claimt dat het enig in zijn soort is, maar wij hebben een soortgelijk park al bewonderd in Druskininkai in Litouwen. Dat is een prachtig park en dan valt het kale terrein met de weinige beelden in Boedapest erg tegen. Bovendien is het slecht onderhouden, het is nog niet af, hoewel het al in 1993 geopend is. Maar wat komen we tegen? Juist, een granieten bol. Nu niet als fontein, maar toch precies zo´n bol.
Het is een monument voor de arbeidersbeweging. De uitleg is wat cryptisch.  Het symboliseert de sociaal politieke resultaten van de laatste 3 decennia (van 1946 tot 1976). De bol is symbool  voor de perfecte ideologie, waar voor gevochten is en die gerealiseerd is door de arbeidersbeweging. De twee handen verdedigen het, maar ze zijn open, zodat het voor iedereen te zien is.

kuieren in boedapest

vrijdag 25 september 2009


Onze vriendin Miriam is een paar dagen overgekomen naar Boedapest. We doorkruisen de stad op ons gemak en zien alle highlights. Boeda met de burchtheuvel met zijn paleis, vissersbastion, citadel en vrijheidsbeeld. Uitzicht op de Donau, Pest, en met name het parlementsgebouw. Pest met de Joodse wijk met zeer grote synagoge en kleine synagoge die nog gerestaureerd moet worden, het parlementsgebouw (ongewoon rijk versierd en in zeer goede staat), de St.Stefanskathedraal met prachtig beeld van de h. Rita (wie weet dat zij de heilige is van de hopeloze gevallen, zoals examenvrees en de pokken?) en een relikwie van de rechterhand van de h. Stefan. De kettingbrug. En niet te vergeten de vele beelden in de stad. bijv. Imre Nagy, de communistische leider die in 1956 overliep naar het volk en dat twee jaar later met de dood moest bekopen.

Boedapest

woensdag 23 september 2009

We hebben het gehaald. We zijn in Boedapest! 4200 km. staat er op de teller. We hebben 71 dagen gefietst en totaal zijn we 88 dagen onderweg. Het is fantastisch om de stad binnen te fietsen. Eerst over een nieuw fietspad begroeid met oude bomen. Later pal langs de Donau. We zien de parlementsgebouwen, de burcht en de beroemde kettingbrug. Het is warm, zonnig en licht nevelig. Maar we zijn er!

Szentendre en het fietsen

woensdag 23 september 2009

Gisteren kwamen we in Szentendre aan. Een kunstenaarsdorp op ruim 20 km. van Boedapest. Het is een soort Volendam of Marken. Heel toeristisch met veel kramen en horeca. Het ligt aan de Donau en heeft een mooie kade aan de Donau. Wij vonden een pension met uitzicht op die kade.
Toen we Szentendre binnenfietsten,  kwam een groep jonge jongens op mountainbikes met een leraar ons tegemoet. In het dorp troffen we ze later weer aan bij een openluchtmanifestatie van wat je met een fiets allemaal kunt.
Let op: de kunsten op de fiets worden vergezeld van harde rapmuziek!!

gemiste kans voor slowakije

maandag 21 september 2009

Zoals we schreven in het blogbericht van 18 september volgen wij de noordelijke route over Slowakije. Van Bratislava, over Gabcikovo, Komarno en Sturovo. Omdat die dichter bij de Donau blijft.
Een interessante route: de grote stuw bij Gabcikovo met het kunstmatige meer. Veel doorkijkjes naar de Donau. In allerlei licht, met allerlei variatie: zandstrandjes, rivierbos, strakke dijk. En aardige steden en dorpjes onderweg.
Maar de Slowaken doen niets aan de route. De bebording is nagenoeg afwezig. En waar er bordjes staan, zijn ze kapotgemaakt. De weg over de Donaudijk is vaak bestrooid met nieuw grof grind. Vandaag heb ik 3 kilometer gelopen, omdat ik in mijn armen zo moe was, dat ik het  niet meer vertrouwde om op de fiets te blijven. En soms houdt de weg gewoon op, en moet je door het gras ergens omhoog of omlaag om op een ander stuk weg te komen.
Georganiseerde fietsreizen gaan niet over het Slowaakse deel van de route. Wij zagen ook geen individuele fietsers. Toen we vandaag in Esztergom – waar de Hongaarse zuidelijke route erbijkomt - aankwamen, zagen we meteen weer fietsers voor ons rijden. En in ons hotel zit een hele groep van de Donauradreizen. Ook ver in september zijn er dus nog steeds vele fietsers op pad. Maar niet in Slowakije.

dijkweg naar komarno

zondag 20 september 2009

Vandaag gefietst naar Komarno vanaf Gabcikovo langs de noordelijke Donauoever. Dat doet bijna niemand. Anders dan andere dagen komen we geen fietsers met bepakking tegen. Dat komt omdat het laatste stuk naar Komarno gaat over een grindweg van 17 km. over de dijk. Het eerste stuk daarvan is nagenoeg niet te fietsen omdat er grof grind ligt. Daarna wordt het beter. Aldus het boekje.
Het valt mee, maar anders dan het boekje zegt, is er geen verschil tussen het eerste deel en de rest. Het blijft grof grind.
Op veler verzoek ook een filmpje waarop Clara fietsend staat.