Archive van augustus 2011

wandeling Hooghkamerpad

maandag 22 augustus 2011

 

Gisteren het Hooghkamerpad gelopen. Niet helemaal, juist het parkje waarnaar dit pad genoemd is in het boekje “Wandelen buiten de binnenstad van Leiden” heb ik overgeslagen. Ben begonnen in Voorschoten bij het landhuis Berenstein, dat er al jaren vervallen bij ligt. Oorspronkelijk onderdeel van de buitenplaats Berbice, waar ik de wandeling zal eindigen. In afwijking van de wandeling dwars door de nieuwe wijk Allemansgeest gelopen in plaats van er omheen.  Mijn mening gewijzigd over deze wijk. Als je vanaf de Vliet kijkt, dan vind ik het een hoog eftelinggehalte hebben. Maar als je in de wijk loopt, valt het me op dat er een eenheid in zit. Ruim opgezet, veel aandacht voor het detail. Toch mooi. Daarna helemaal rond de grote plas in het recreatiegebied Vlietland gelopen. Op de strandjes was het heel druk met zonnende en badende mensen. Op het water veel bootjes en surfers. En op het wandelpad honden, veel honden. De meeste honden heb ik doorstaan, voor slechts twee honden ben ik omgelopen. Vervelend is dat het wandelpad voor een deel samenvalt met een ruiterpad. Waarschijnlijk is het de bedoeling dat je dan het fietspad neemt. Het ruiterpad loopt veel dichter bij de plas en dat is aardiger. Ik heb de omweg gemaakt naar de uitspanning Cronesteijn. Voor een glas koel mineraalwater en een tosti. Via de andere kant van de Vliet terug. Geeindigd bij Berbice. Het oude buiten op de kruising van de Leidseweg en de Voorschoterweg. Dit landgoed ligt op het tracé van de Rijnlandroute, de verbinding tussen de A44 en de A4. Nu weer actueel, omdat de Provincie gekozen heeft voor het tracé door Voorschoten. Hoewel het park alleen toegankelijk is voor leden van het Zuidhollands Landschap, ben ik toch door het hek naar binnen gelopen. Het is een vervallen park. Maar wel sfeer. Kleine waterpartij, gammel bruggetje, heel oude bomen, met mos begroeide paden. Jammer als hier een grote weg doorheen gaat lopen.

fietsen rond de wereld in nederland: etappe tafelberg – sint maarten

maandag 1 augustus 2011
tafelberg-stempelpost

Etablissement de Tafelberg, stempelpost

Na een schitterend voorjaar beleven we een koude, winderige en natte julimaand. Mijn plan is deze etappe in twee dagen af te leggen. Eerste dag van Blaricum (de Tafelberg) via de Loosdrechtse plassen en langs de Vecht naar Breukelen en dan pal west naar Nieuwveen. De tweede dag de rest, naar het noorden, dwars door Amterdam, grotendeels langs de Amstel en vervolgens via de Zaanstreek omhoog en dan via een kronkel naar het westen (Egmond en Bergen) en een kronkel naar het oosten (Winkel) naar het eindpunt St. Maarten. Het loopt anders. Als ik het treinstation Naarden-Bussum uitstap regent het al. Die bui houdt gauw op. De hele eerste dag blijft het koud met harde wind uit het westen. Zwaar fietsen, maar ik haal Nieuwveen op tijd. De volgende dag echter is het koud (12 graden!), harde westelijke wind en plensregen. Dat is teveel van het goede. Van Nieuwveen is het maar 30 km. naar huis. En dat heb ik gedaan. Het vervolg van deze etappe houdt u dus nog te goed.
Vanaf station Naarden-Bussum is het ong. 5 km naar de Tafelberg. Via de Oud Blaricummerweg door het bos en over de hei. Ik ga restaurant de Tafelberg in voor koffie met appeltaart en een stempel. Het meisje dat ik aanspreek heeft nog nooit van een stempel gehoord, maar als ik het boekje laat zien, gaat zij er een oudere dame bijhalen. En die zegt” Oh, u bent de eerste, even zoeken waar ik hem gelaten heb”. En inderdaad uit een laatje onder de kassa komt het stempel met kussentje te voorschijn. En onder applaus van het personeel wordt een stempel in mijn boekje gezet. Ze wijst me waar de Tafelberg ligt, schuin achter het etablissement. En door de hei fiets ik daar naartoe om er officieel te tweede etappe te beginnen. Grappig dat deze lichte verhoging in het landschap heet naar het beeldmerk van Zuid-Afrika. Er volgt een mooie route door bos – met buffels – en langs de Vecht. De wind is behoorlijk zwaar en bij Breukelen besluit ik een stukje af te snijden en rechtstreeks door te fietsen naar Spengen. Het regent nog steeds niet, maar zomerweer is anders. Spengen doet helemaal niet aan Spanje denken! Even ten noorden van de Nieuwkoopse plassen gaat het pad dwars door de weilanden. Met moeite haal ik nog 11 km. per uur. Zie wel de Russische namen van de boerderijen. De lourdesgrot achter de kerk in Noordeinde vereer ik met een bezoekje. Zou zo’n grot in de stad kunnen? Of zou dat meteen aan vandalisme ten onder gaan. Als ik de tuin uitga, komen drie opgeschoten jongeren erin. Hangplek of devotie? In Nieuwveen word ik hartelijk ontvangen door de heer des huizes van een Vrienden op de fiets adres. Hij heeft de TV aanstaan. Tot mijn ontzetting blijkt die morgen een Noorse gek een moordpartij gehouden te hebben op een eiland vol sociaal democratische jongeren.