Archive van november 2011

velostrada en via 44

zondag 27 november 2011

 

Een berichtje in het Leids Nieuwsblad “gebruiksvriendelijke route fietsers Via 44 opengesteld” doet mij vanmiddag de fiets pakken. De Via 44 is met de Velostrada (die langs mijn huis loopt) één van de twee snelle fietsroutes die tussen Leiden en Den Haag wordt aangelegd. Als ik nou via de Velostrada heen ga en via de Via 44 en een stuk Velostrada weer terug, dan heb ik toch een aardig fietstochtje afgelegd en kan ik meteen zien hoever alles inmiddels gevorderd is. Het weer is aanvankelijk niet denderend, een fikse regenbui bij station Voorschoten, maar allengs klaart het op en in Den Haag schijnt zowaar een laag zonnetje. De wind is wel stevig.
De Velostrada is tot Leidschendam gereed. Een mooi pad, ook heel rustig, zeker met dit weer. In Leidschendam is het nog wat zigzaggen door een woonwijk. De graafmachines staan in de berm bij het spoor al klaar om ook daar een mooi recht fietspad te trekken.
Aan het eind ga ik via de knooppunten 56 en 32 richting Via 44. Dwars door het Haagse Bos, langs Huis den Bosch. De vlag waait in top. De Via 44 loopt voor een groot deel langs de Rijksstraatweg. Dat is druk. Op deze zondagmiddag zoeven vele auto’s mij tegemoet. Het kruispunt bij de Horsten is opgebroken, via een omweg kom ik uiteindelijk weer op de Via 44. Hier in Wassenaar moet nog het een en ander gedaan worden. Wassenaar uit ligt een glanzend rood fietspad dwars door de weilanden. Leiden is dan gauw bereikt. Ik dacht nog even de film “search for the Afghan girl” mee te pakken die hoort bij de fototentoonstelling Masters of Photography. Maar dit weekend draaien ze expeditiefilms. Het begint al donker te worden als ik het laatste stukje Velostrada afleg naar huis. De groene ledlampjes branden al.
overzichtskaart snelfietsroutes den haag-leiden

Ginkgo, Goethe en Marianne von Willemer

maandag 14 november 2011

In de Trouw van zaterdag staat een stukje over de ginkgo. Dat artikel trof mij, omdat daarin geschreven staat dat Goethe een liefdesgedicht  heeft geschreven voor Marianne von Willemer met de gingko als thema. Marianne von Willemer ken ik. Wij zijn haar tegengekomen op onze laatste fietstocht. In Linz hangt aan de muur van een apotheek een plaquette met haar afbeelding.( http://www.europesefietstochten.nl/weblog/2009/09/11/linz/). Zij heeft gedichten geschreven die Goethe onder zijn eigen naam heeft gepubliceerd. In de Leidse hortus botanicus staat zo’n boom. De lichtfrisse zonnige zondagochtend nodigt uit om die boom eens goed te gaan bekijken. En ja, hij is prachtig, de boom. Onder de klanken van een fanfare, die even verderop staat te spelen vanwege het muziek in het museumweekend, bekijk ik de boom van alle kanten. Het is een mannelijke boom met een vrouwelijke ent. De meeste blaadjes zijn geel gekleurd. Met de zon erop een vurige boom. Ik mijmer bij de grove stam over de oude Goethe die zo in vuur en vlam stond voor de heel jonge Marianne, dat hij dit gedicht schreef:

Gingo biloba
Zie dit kleinood in mijn gaarde
boomblad uit de oriënt
siert met zijn geheime waarde
ingewijden welbekend

Leeft het als een enkel wezen
innerlijk in twee gedeeld?
of vormt het juist het uitgelezen
tweetal één herkenbaar beeld?

Langzaam rijpende ideeën
werpen op die vragen licht
Voel je niet dat ik in tweeën
eenling ben in mijn gedicht?

En ik denk aan Jan…