Archive van september 2013

fietsweekend europafietsers

maandag 30 september 2013

Voorschoten – Burgh Haamstede, 101 km.

vrijdag 27 september 2013
zonnig, fris weer, hele dag droog, ong.17 graden, ZO wind, soms behoorlijk tegen.

Om tien over half negen eindelijk op de fiets. De batterijen van de GPS zijn op, en binnen heb ik ook geen nieuwe meer. Dan maar even uit de muis gehaald. De route die ik geladen heb van de fietsrouteplanner van de Fietsersbond, komt wel tevoorschijn, maar hij geeft geen aanwijzingen. Gelukkig heb ik de tracks ook op de GPS staan, en die doen het wel. Nog nooit op tracks gefietst, maar dat gaat aardig, tenzij de weg direct ernaast ligt, dan gaat het mis. Zo mis ik als ik  Den Haag inrijdt het pad naast de Benoordenhoutseweg dat na enkele tientallen meters afbuigt naar rechts. Dwars den Haag door, langs het Statenkwartier, tot ik in Scheveningen bij de haven aan de duinrand kom. En in de duinen zal ik de rest van de tocht grotendeels blijven. Van Scheveningen tot Kijkduin wordt gewerkt, sommige stukken zijn helemaal kaal. Voorbij Ter Heide kom je in het kassengebied. De kassen lopen tot het fietspad. Hier is echt maar een klein randje duin over. In Hoek van Holland gaat het recht op de fastferry aan. Ik ben er om kwart voor elf, ruim op tijd. De ferry vertrekt precies op tijd, 11.06 uur. We zitten midden in het industriegebied van de Maasvlakte. Ik was hier al eens met Jan en Frank. Het blijft een fascinerend gebied. Opgespoten land, grote industrie, maar ook nog veel open vlakten, en natuur die zich toch tussen de industrie door wringt. Bij Oostvoorne kom je dan weer in het natuurgebied. Langs het openluchtmuseum de  Duinhuisjes en het bezoekerscentrum van het Zuid-Hollands landschap. Er is een boekenmarkt, en aan het aantal auto’s te zien, trekt dat aardig wat bezoekers. Ik moet twee dammen over: de Haringvlietdam en de Grevelingendam. Het is weer prachtig, de herfstzon heeft veel mensen getrokken die op de dammen staan in auto’s en caravans. Ik denk terug aan de tocht die ik als kind gemaakt heb met mijn ouders en broeder Asterius,  het hoofd van de school waar mijn vader lesgaf. Asterius had leren autorijden, een daf gekocht en ons uitgenodigd met hem een tocht te maken langs de deltawerken. Het zal zo midden zestiger jaren geweest zijn. Ik herinner me dat de dammen kaal en zeer kunstmatig eruit zagen. Nu zijn ze opgenomen in de natuur. Zandstranden zijn spontaan ontstaan, her en der begroeiing en op deels kunstmatige schiereilanden zijn recreatiewoningen gebouwd. Het fietsen is heerlijk, door de herinneringen aan lang geleden heb ik een gevoel alsof ik mijn tijd overleefd heb. Ik ben hier al zo lang, leef nu van mijn pensioen en dat maakt je in de ogen van de jongere generatie en soms ook van generatiegenoten een klaploper. Verder maar weer. De wind waait de gedachten schoon. Het laatste stuk op Schouwen Duiveland is pittig. Er zitten twee heuvels in met een stijgingspercentage van meer dan 10%. Dat is lopen. Bij het hotel zitten al een aantal Europafietsers op het terras aan de wijn. Ik houd het bij thee.

rondtour op Schouwen Duiveland, 61,8 km.

zaterdag 28 september 2013
fris zonnig weer, ong. 16/17 graden, ZO wind, matig.

Om 9.15 uur verzamelen voor het hotel voor een rondtour vanuit Nieuw Haamstede, met een kronkel door het bos, naar de zuidkust van het eiland. In een groep fietsen gaat langzaam en bij hellinkjes ontstaan snel opstoppingen. Het vereist een andere manier van fietsen. Soms zijn er tegenliggers, en die moeten dan zo’n grote groep passeren. Best lastig. Bij de Plompetoren van het voormalige dorp Koudekerk stoppen we even. Kees, die onze rondleider is op deze tocht, vertelt dat dorp verdwenen is in de golven in de 17e eeuw. Aan deze ramp is een sage verbonden van een vloek die door een meerman is uitgesproken toen de dorpelingen zijn in de netten gevangen vrouw, een zeemeermin, niet wilden teruggeven:

Westerschouwen, Westerschouwen,
Het zal je berouwen,
Dat je genomen hebt mijn vrouwe!
Westerschouwen, daarom zul je vergaan,
Alleen je toren zal blijven staan!

Zierikzee ligt op lunchpauze tijd. Het historische stadje ligt prachtig in de zon. Op het Havenplein is een markt. We zitten onder de bogen van de historische markthal. Ik loop nog een rondje naar de grote kerk. In de losstaande toren is een kleine expositie. Hoewel ik wel eens met Jan in Zierikzee ben geweest, wil ik er nog wel eens terug voor een stadswandeling en het bekijken van het stadsmuseum in het oude stadhuis. Vandaar fietsen we naar het noorden: Brouwershaven, Stellendam. deels over een smalle grindweg op een dijk. Vanaf Stellendam door de duinen.  Dat had ik gisteren al gefietst. Met de venijnige heuveltjes aan het eind. Kees geeft een toelichting bij het hoogste heuveltje met een stijgingspercentage van meer dan 20%. Er is strijd over dit fietspad, want te gevaarlijk. Er staan wel waarschuwingen: “fietsers afstappen”, maar dat doet niemand. Veilig Verkeer wil de duintop afvlakken, de natuurbeschermers willen dat absoluut niet. Patstelling dus.

tripcomputer: 62,19 km. reistijd 4.40 uur stoptijd 1.59 uur gem. snelheid: 13, 3 km p/u totale gem. snelheid: 9,3 km p/u max snelheid: 38, 6 km p/u

Nieuw Haamstede – Voorschoten, 71,88 km fietsen, rest met de trein.

29 september 2013
fris zonnig weer 15/16 graden, matige tot krachtige NO wind.

Het plan om het watersnoodmuseum in Ouwerkerk te gaan bekijken en vandaar naar Roosendaal te fietsen en dan met de trein naar Voorschoten te reizen, kan geen doorgang vinden. Er rijden geen treinen vandaag tussen Lage Zwaluwe en Zwijndrecht. Dus vertrek is ‘s morgens om half negen om via ongeveer dezelfde route als heen weer terug. De wind staat ongunstig, NO, en dat is bijna de hele weg tegen, en op de dammen pal tegen. Op de Grevelingendam ga ik door het zand dat over het fietspad is gewaaid onderuit. Gelukkig alleen maar een paar schrammen op benen en handen. Ik besluit weer met het veer van de Maasvlakte naar Hoek van Holland te gaan, omdat ik dan op Voorne heel even de wind achter heb. Vergeten ben ik dat de laatste twee kilometer naar het veer oostelijk lopen. Pal tegen, en dan is het nog hard doortrappen om op tijd de ferry van 14.25 uur te halen. Maar het is gelukt. De rest met de trein.

wandeling hollandse ijsselpad

zaterdag 21 september 2013

Deze keer gaat de tweejaarlijkse wandeltocht van oud collega’s langs de Hollandse IJssel. Hans heeft hem voorgelopen en is heel enthousiast. We beginnen in oude stadje Oudewater en komen daar – op weg naar de koffie met appelpunt – een beeld van Swiebertje tegen. Oudewater noemt zich Swiebertjestad, omdat de kinderserie Swiebertje hier is opgenomen. De deur onder het oude stadhuis was het cachot, waar Swiebertje zo nu en dan opgesloten werd. In 2011 was er nog gedoe omdat Wedde, een dorp in Groningen, zich op de kaart wilde zetten, als Swiebertjedorp. Niet omdat de serie hier opgenomen is, maar omdat het de sfeer ademt. Een Europese subsidie zou daarvoor verstrekt worden! Maar protesten o.a. van Oudewater hebben dat verhinderd.  De tocht gaat eerst langs het natuurgebied Willeskop. Een aangelegd natuurgebied. Vanuit de uitkijktoren kun je goed zien hoe anders groen het natuurgebied is als de weilanden die er ten zuiden van liggen. De ondiepe moerassige plassen trekken veel vogels aan. De vogelaars in ons groepje komen zeer aan hun trekken. Ze spotten drie soorten zwaluwen, een buizerd, smienten, ganzen, lepelaars en zilverreigers. De gewone huis- tuin- en keukeneenden noemen ze soepeenden. Halverwege ligt Montfoort. We komen binnen over het terrein van het voormalige kasteel. Een klein deel staat nog overeind. We lopen onder de poort door en rusten even bij het “oude stadhuis” nabij de IJsselpoort. Dan komen we echt aan de IJssel, op het jaagpad. Van het jaagpad is soms weinig over, we moeten dan achter elkaar lopen op een hobbelig, modderig pad. De mannen met lange benen gaan zo hard alsof de ondergrond asfalt is. Wij blijven steeds een stuk achter. Gelukkig wordt er soms gewacht. Een grote zwerm ganzen vliegt al gakkend over. De toren van IJsselstein is al vanuit de verte te zien. Door een soort neppoortjes gaan we het stadje binnen. Een biertje is wel verdiend.

luisterwandelingen schokland

maandag 16 september 2013

Ik heb een uitnodiging voor de opening van de tentoonstelling “Verzameldrift, bijzonder en bizar” in het museum Schokland. Lang geleden heb ik een keer het voormalige eiland Schokland rondgelopen. Het was oorspronkelijk een schiereiland, later een eiland, in 1859 op last van koning Willem III ontruimd vanwege het dreigend gevaar van verdwijnen in de golven en na de inpoldering onderdeel van de Noordoostpolder. Sinds 1995 staat het op de werelderfgoedlijst van Unesco, als een voorbeeld van  “the heroic, age-old struggle of the people of the Netherlands against the encroachment of the waters”. Ik ben benieuwd hoe het er nu uitziet. Mijn broer heeft wel zin om mee te gaan. Er zijn twee luisterwandelingen: routes met op bepaalde punten geluidsfragmenten die je via je smartphone kan afspelen. We starten in de Middelbuurt, waar het museum, een kerkje en een restaurant is. Eén van de vier terpjes op het eiland. De fragementen zijn grappig en informatief. Het is een hard en armoedig leven geweest in de 19e eeuw. En soms – zoals bij de vuurtoren – ook heel geisoleerd. Aan de noordkant heeft een haventje gelegen. Daar is met palen en een vijver iets teruggebracht van hoe het er daar vroeger uitgezien moet hebben. Een bruidspaar heeft dit uitgekozen voor een fotoshoot.
We zijn ruim op tijd voor de opening van de tentoonstelling. Midas Dekker houdt de openingsspeech. Die is geestig. Vier dingen zijn essentieel voor de mens: eten, slapen, neuken en verzamelen. En verzamelen is daarvan de meest essentiele. Geen kind laat in de herfst kastanjes liggen. Elk kind verzamelt iets. Grappige en bizarre verzamelingen zijn op de tentoonstelling bijeengebracht: eendekoppen op stokjes, penisbotjes in alle soorten en maten, hardstenen pijpjes. Van een achttal kunstenaars  hangt werk dat op een of andere manier iets doet met verzamelen.  Mooi vind ik de aquarellen van Agnes van Gelder van de vlinderverzamelingen van haar vader. Zij voegt in haar werk iets toe. Je ziet niet alleen de vlinderdoos met opgeprikte vlinders, maar ook hoe dat eruit ziet door twee glazen flessen. Tot eind januari 2014 kun je er nog gaan kijken.