Archive van juli 2015

kamperuienroute kampen

dinsdag 21 juli 2015


In de Trouw  van 26 januari 2013 stond een artikel over Kampen, ”wandelen van ui naar ui in Kampen”. Een wandeling aan de hand van broodje Aap verhalen, in Kampen heet dat Kamper uien. Er is een heuse route op uitgezet.(Kamper-uien route, verkrijgbaar bij boekhandel Bos in de Oudestraat).  Ik ben met mijn vriendin Riny een paar dagen naar Zwolle. Dinsdag 14 juli staat Kampen op het programma. De aankomst in station Kampen aan de andere kant van de IJssel is al een belevenis. Kampen ligt in volle glorie aan de overkant. Geen nieuwbouwwijken eromheen. Het oude front glinstert in de zon. Voor in het water ligt een grote vis: de Kamper Steur. De 6 meter lange vis was gevangen voor een feestmaal bij het bezoek van de bisschop. Hij zou levend gekookt worden. Op het laatste moment kwam het bericht dat de bisschop niet kwam. Daarop gooiden de Kampenaren de steur terug in het water, wel met een bel om, zodat ze hem snel opnieuw konden vangen. De bisschop is later wel gekomen, maar van de steur is nooit meer iets vernomen.  Net als bij het monster van Loch Nes, in Kampen wordt gezegd dat de steur nog steeds in de IJssel zwemt. Soms kun je zijn belletje horen. We lopen de brug over – gebouwd in de 15e eeuw om tol te kunnen heffen! Daarna hebben er nog 6 andere bruggen gelegen voordat deze er kwam met zijn door Riny zeer bewonderde gouden katrollen.

We lopen de route, pauzeren bij elk kamper ui-verhaal, en zien zo het hele stadje, de synagoge, twee van de 24 (!) kerken, het plantsoen op de stadswallen aan de zuidkant, drie stadspoorten, het kleinste huisje en de nieuwe toren, gebouwd als teken van rijkdom. Zomaar een toren met carillon, zonder kerk of ander bouwwerk.
Aan het eind lopen we ook nog even het stedelijk museum in, waar we onder andere vragen naar de schildering die op de muur van het gebouw is aangebracht. Hier ons eigen Kamper ui-verhaal.

Twee vrouwen van middelbare leeftijd lopen een wandeling in Kampen. Pontificaal is op de zijkant van het stedelijk museum een man geschilderd in blauwe kleuren. Er staat nergens een bordje wie deze persoon is. Eerst maar eens een kopje koffie op het terras van het restaurant dat tegenover het museum ligt. “Weet u misschien wie die man op de muur is?” “Nee, het spijt me, ik word er vaak naar gevraagd, maar ik weet het niet”. Dan maar vragen in het museum. Aan twee dames achter de balie: “Wie is de man op de muur  van uw museum?” “Oh dat weet ik niet, weet jij het?”  “Nee, hij is er geloof ik een half jaar geleden op geschilderd, maar ik weet niet wie het is”. “Maar misschien weet M. het wel”. M. wordt erbij gehaald, zij zoekt, kan niets vinden en belt uiteindelijk iemand op. Ze vertelt dat het magistraat is, maar de naam wordt zo onduidelijk uitgesproken dat die niet te verstaan is. De vrouwen stappen het museum maar weer uit. Wat is dit voor stad, waar men niet weet wie er zo opvallend bezoekers bij binnenkomst begroet?

oplossing? zie deze link!