helmond wandeling en de stijl


Helmond, ik was er nog nooit geweest. In het museum daar is een tentoonstelling in het kader van 100 jaar de Stijl: “Werk voor een betere wereld”. Dus op naar Helmond. De aankomst op station Helmond is een verrassing. Prachtig vormgegeven station en stationsplein met mooie architectuur leid je de stad in. Het museum is al net zo’n ontdekking. Een Italiaans architect heeft het voormalige gebied van de machinefabriek Begemann vormgegeven met appartementen, het museum, de gemeentelijke stadswinkel en een bioscoop. In een ronde vorm met veel groenelementen, Boscotondo, wat letterlijk rond bos betekent.

Museum Helmond heeft een eigen verzameling op het thema Mens en Werk.  Het thema “Werk voor een betere wereld” is meer leidend voor de tentoonstelling dan De Stijl. Er hangen werken van schilders die tot de Stijl behoren, of erdoor beïnvloed zijn, zoals Bart van der Leck, Peter Alma, Chris Beekman, Johan van Hell, Lou Loeber, maar ook schilders die geen binding hebben met De Stijl, zoals Anneke van der Feer, Harmen Meurs en Louis Schrikkel.  En er zijn Nederlandse en Russische affiches. Het laat de tijd zien van kunstenaars die kunst maken voor arbeiders, de strijd en het zware leven van arbeiders laten zien. Al met al een mooi vormgegeven tentoonstelling die een goed beeld geeft van geëngageerde kunst tussen de twee wereldoorlogen. Ik ben benieuwd hoeveel kijkers deze tentoonstelling getrokken heeft, want druk is het niet.

Daarna ga ik op zoek naar de stad Helmond. Ik  haal een stadswandeling bij de VVV, die ook al in zo’n mooi gebouw zit, samen met de bibliotheek. En lees dat Helmond vroeger beschermd werd door wallen en vier stadspoorten. Hé, een vestingstad, die niet in mijn atlas de Wit staat. Daar moet ik meer van weten. Eerst maar eens deze wandeling lopen. Wat opvalt is dat er erg veel is afgebroken in de loop van de tijd. Op de Markt, toch het oudste deel van Helmond, staat nog één oud huis “het huis met de luts” uit de 16e eeuw. En aan het kanaal staat het kasteel van Helmond, een oude waterburcht, die in de 20e eeuw heel grondig is verbouwd tot stadhuis van Helmond. Verder zijn er alleen nog gebouwen uit eind 19e eeuw over. Maar daar staat wel wat tegenover. Niet alleen nieuwe architectuur, die er mag zijn, er is ook veel werk gemaakt van de openbare ruimte. Mooie bestrating, veel banken, veel beeldende kunst en ook her en der literatuur. Zo staat er bij het pand van het voormalige kantongerecht uit 1906 een serie stenen palen in de rondte. Nog twee verrassingen: de Vlisco, een bedrijf dat kleurrijke stoffen maakt. Er is een outlet waar je de stoffen kan bekijken. Echt bijzonder om deze Afrikaanse prints hier te vinden. En de voormalige cacaofabriek aan het kanaal, nu verbouwd tot cultureel centrum, met daarin o.a. een filmhuis, een poppodium en een restaurant. Tegenover het gebouw ligt een gerestaureerde kraanbaan.

Ik ga zeker nog een keer terug naar Helmond, is het niet voor de vestingwandeling, dan toch zeker voor een wandeling door hun nieuwe architectuur in hun vinexwijk Brandevoort.

Tags: , , ,

1 reactie op “helmond wandeling en de stijl”

  1. noor grin zegt:

    Je hebt weer veel gedaan Helmond is mij ook niet bekend,maar ziet er mooi uit,dus genoten groeten Noor.