Archief van de categorie ‘dagtochten’

wandeling vesting hoorn

donderdag 26 februari 2015

 

Atlas de Wit 1697, Hoorn

Op een koude zondagochtend in februari met mijn broer afgereisd naar het noorden, naar Hoorn. Van de vestingwerken is aan de noordkant van Hoorn de gracht nog aardig zichtbaar. En daar starten we ook, want het spoor met het station ligt net ten noorden daarvan. Het eerste onderdeel dat we zien is wat wel de Hoornse Waterpoort wordt genoemd. Het ziet er nu uit als een brug over de Nieuwlandgracht. Op de kaart van de Atlas de Wit zie je dat het een onderdoorgang voor schepen is in de omwalling. Even verderop heeft de Koepoort gestaan. Alleen de brug met de leuningen is er nog. We steken de brug over en gaan aan de andere kant van de gracht verder door het plantsoen. Hier staat nog een kruittoren, een halfronde verdedigingstoren in de voormalige stadsmuur. Hij is eigendom van de Stichting Hendrick de Keyser en wordt volgens een bord gerestaureerd tot B&B accommodatie. Leuke gelegenheid voor een B&B! Verder over de omwalling met bomen omzoomd, nog kaal, naar de Oosterpoort. De enige van de vijf stadspoorten die nog overeind staat. Op de kaart van de Wit is goed te zien dat deze poort naast het bolwerk lag met een houten brug verbonden met de overkant. En die situatie is hedentendage nog zo. Boven op de poort staat de poortwachterswoning. Zo te zien wordt die nog steeds bewoond. We lopen onder de poort door en bewonderen de kunstige bakstenen gewelven. Verderop is de situatie ten opzichte van eind 17e eeuw aanzienlijk gewijzigd. Vaag is nog het laatste bolwerk te zien in het landschap, de Nieuwe Wal geheten. En daar is het IJsselmeer, koud, winderig en grijs. Er is een hondenzwemplaats, maar geen hond te zien, laat staan in het water. Spoedig komt de Hoofdtoren in zicht. Een halfronde verdedigingstoren aan een houten aanlegsteiger, het Houten Hoofd. Nu zit er een restaurant in. Ha lekker warm een kopje koffie drinken. Binnen is het mudvol, dus zonder koffie lopen we verder. Dan maar eerst naar het Westfries Museum op het oudste stuk van Hoorn, de Rode Steen. Het museum heeft een grote maquette van het Hoorn uit de 17e eeuw. Hier zien we driedimensionaal wat de kaart van de Wit in het platte vlak laat zien. Jammer genoeg kan je er niet omheen lopen. Elders in het museum bewonderen we het schilderij van Hendrick Vroom uit 1622. Hij schilderde het 17e eeuwse Hoorn vanuit de Zuiderzee. Opgewarmd vervolgen we onze tocht langs de Westzeedijk op zoek naar de plaats waar de Westerpoort gestaan heeft. Dat is vlakbij de nieuwe schouwburg van Hoorn. Naast de schouwburg zijn in het plaveisel van de straat de contouren van de Westerpoort weergegeven. Bijna terug bij het station komen we langs de plek waar de Noorderpoort gestaan moet hebben. Brede verkeersstraten verhinderen je voor te stellen waar dat geweest moet zijn.

 

Gezicht op Hoorn van Hendrick Vroom (1622)


 

fietsweekend europafietsers

maandag 30 september 2013

Voorschoten – Burgh Haamstede, 101 km.

vrijdag 27 september 2013
zonnig, fris weer, hele dag droog, ong.17 graden, ZO wind, soms behoorlijk tegen.

Om tien over half negen eindelijk op de fiets. De batterijen van de GPS zijn op, en binnen heb ik ook geen nieuwe meer. Dan maar even uit de muis gehaald. De route die ik geladen heb van de fietsrouteplanner van de Fietsersbond, komt wel tevoorschijn, maar hij geeft geen aanwijzingen. Gelukkig heb ik de tracks ook op de GPS staan, en die doen het wel. Nog nooit op tracks gefietst, maar dat gaat aardig, tenzij de weg direct ernaast ligt, dan gaat het mis. Zo mis ik als ik  Den Haag inrijdt het pad naast de Benoordenhoutseweg dat na enkele tientallen meters afbuigt naar rechts. Dwars den Haag door, langs het Statenkwartier, tot ik in Scheveningen bij de haven aan de duinrand kom. En in de duinen zal ik de rest van de tocht grotendeels blijven. Van Scheveningen tot Kijkduin wordt gewerkt, sommige stukken zijn helemaal kaal. Voorbij Ter Heide kom je in het kassengebied. De kassen lopen tot het fietspad. Hier is echt maar een klein randje duin over. In Hoek van Holland gaat het recht op de fastferry aan. Ik ben er om kwart voor elf, ruim op tijd. De ferry vertrekt precies op tijd, 11.06 uur. We zitten midden in het industriegebied van de Maasvlakte. Ik was hier al eens met Jan en Frank. Het blijft een fascinerend gebied. Opgespoten land, grote industrie, maar ook nog veel open vlakten, en natuur die zich toch tussen de industrie door wringt. Bij Oostvoorne kom je dan weer in het natuurgebied. Langs het openluchtmuseum de  Duinhuisjes en het bezoekerscentrum van het Zuid-Hollands landschap. Er is een boekenmarkt, en aan het aantal auto’s te zien, trekt dat aardig wat bezoekers. Ik moet twee dammen over: de Haringvlietdam en de Grevelingendam. Het is weer prachtig, de herfstzon heeft veel mensen getrokken die op de dammen staan in auto’s en caravans. Ik denk terug aan de tocht die ik als kind gemaakt heb met mijn ouders en broeder Asterius,  het hoofd van de school waar mijn vader lesgaf. Asterius had leren autorijden, een daf gekocht en ons uitgenodigd met hem een tocht te maken langs de deltawerken. Het zal zo midden zestiger jaren geweest zijn. Ik herinner me dat de dammen kaal en zeer kunstmatig eruit zagen. Nu zijn ze opgenomen in de natuur. Zandstranden zijn spontaan ontstaan, her en der begroeiing en op deels kunstmatige schiereilanden zijn recreatiewoningen gebouwd. Het fietsen is heerlijk, door de herinneringen aan lang geleden heb ik een gevoel alsof ik mijn tijd overleefd heb. Ik ben hier al zo lang, leef nu van mijn pensioen en dat maakt je in de ogen van de jongere generatie en soms ook van generatiegenoten een klaploper. Verder maar weer. De wind waait de gedachten schoon. Het laatste stuk op Schouwen Duiveland is pittig. Er zitten twee heuvels in met een stijgingspercentage van meer dan 10%. Dat is lopen. Bij het hotel zitten al een aantal Europafietsers op het terras aan de wijn. Ik houd het bij thee.

rondtour op Schouwen Duiveland, 61,8 km.

zaterdag 28 september 2013
fris zonnig weer, ong. 16/17 graden, ZO wind, matig.

Om 9.15 uur verzamelen voor het hotel voor een rondtour vanuit Nieuw Haamstede, met een kronkel door het bos, naar de zuidkust van het eiland. In een groep fietsen gaat langzaam en bij hellinkjes ontstaan snel opstoppingen. Het vereist een andere manier van fietsen. Soms zijn er tegenliggers, en die moeten dan zo’n grote groep passeren. Best lastig. Bij de Plompetoren van het voormalige dorp Koudekerk stoppen we even. Kees, die onze rondleider is op deze tocht, vertelt dat dorp verdwenen is in de golven in de 17e eeuw. Aan deze ramp is een sage verbonden van een vloek die door een meerman is uitgesproken toen de dorpelingen zijn in de netten gevangen vrouw, een zeemeermin, niet wilden teruggeven:

Westerschouwen, Westerschouwen,
Het zal je berouwen,
Dat je genomen hebt mijn vrouwe!
Westerschouwen, daarom zul je vergaan,
Alleen je toren zal blijven staan!

Zierikzee ligt op lunchpauze tijd. Het historische stadje ligt prachtig in de zon. Op het Havenplein is een markt. We zitten onder de bogen van de historische markthal. Ik loop nog een rondje naar de grote kerk. In de losstaande toren is een kleine expositie. Hoewel ik wel eens met Jan in Zierikzee ben geweest, wil ik er nog wel eens terug voor een stadswandeling en het bekijken van het stadsmuseum in het oude stadhuis. Vandaar fietsen we naar het noorden: Brouwershaven, Stellendam. deels over een smalle grindweg op een dijk. Vanaf Stellendam door de duinen.  Dat had ik gisteren al gefietst. Met de venijnige heuveltjes aan het eind. Kees geeft een toelichting bij het hoogste heuveltje met een stijgingspercentage van meer dan 20%. Er is strijd over dit fietspad, want te gevaarlijk. Er staan wel waarschuwingen: “fietsers afstappen”, maar dat doet niemand. Veilig Verkeer wil de duintop afvlakken, de natuurbeschermers willen dat absoluut niet. Patstelling dus.

tripcomputer: 62,19 km. reistijd 4.40 uur stoptijd 1.59 uur gem. snelheid: 13, 3 km p/u totale gem. snelheid: 9,3 km p/u max snelheid: 38, 6 km p/u

Nieuw Haamstede – Voorschoten, 71,88 km fietsen, rest met de trein.

29 september 2013
fris zonnig weer 15/16 graden, matige tot krachtige NO wind.

Het plan om het watersnoodmuseum in Ouwerkerk te gaan bekijken en vandaar naar Roosendaal te fietsen en dan met de trein naar Voorschoten te reizen, kan geen doorgang vinden. Er rijden geen treinen vandaag tussen Lage Zwaluwe en Zwijndrecht. Dus vertrek is ‘s morgens om half negen om via ongeveer dezelfde route als heen weer terug. De wind staat ongunstig, NO, en dat is bijna de hele weg tegen, en op de dammen pal tegen. Op de Grevelingendam ga ik door het zand dat over het fietspad is gewaaid onderuit. Gelukkig alleen maar een paar schrammen op benen en handen. Ik besluit weer met het veer van de Maasvlakte naar Hoek van Holland te gaan, omdat ik dan op Voorne heel even de wind achter heb. Vergeten ben ik dat de laatste twee kilometer naar het veer oostelijk lopen. Pal tegen, en dan is het nog hard doortrappen om op tijd de ferry van 14.25 uur te halen. Maar het is gelukt. De rest met de trein.

orgeltocht bennebroek hillegom lisse

zondag 4 augustus 2013

route orgeltocht bennebroek, hillegom, lisse

Op een stralend zonnige dag met Hans richting Bennebroek. Niet op de fiets, omdat we dan allebei apart bijna 30 km zouden moeten fietsen voordat we elkaar zouden tegenkomen. En dat is een beetje ongezellig. Het is alweer de 293ste tocht die de orgelwerkgroep Noord-Holland organiseert. Het format is al jaren hetzelfde. Drie kerken, één organist die in de kerk een praatje houdt en op de verschillende orgels daarop passende muziek laat horen en een trouwe schare van bezoekers. De sfeer is informeel. Er wordt gefotografeerd, gefilmd en muziek opgenomen. De eerste twee kerken zijn modern met nieuw orgels. Het eerste gereformeerde kerkje in Bennebroek is in 1983 gebouwd, omdat de oude kerk was afgebrand. Vooraan staat het orgel. Gerrie Meijers is vandaag de organist. Zij begint altijd haar praatje met een gedicht en dat is nu het Noordhollands volkslied. Pas in 1950 gecomponeerd – googlelend kom ik er achter dat in dezelfde tijd ook een zuidhollands volkslied gemaakt is, waar komt al dat nationalisme of moet ik zeggen provincialisme vandaan? De tweede kerk in Hillegom, die ook in 1983 gebouwd is omdat de oude kerk is afgebrand, heet de Hoeksteen en is van de gereformeerde gemeente. Hij heeft een bijzonder bovenraam, waaronder glazen buizen hangen, die het licht als stralen verspreiden over de muur, waaraan een eenvoudig berkenhouten kruis hangt. Dat geeft een soms  hemels effect. Ook hier staat het orgel vooraan. De organist zit dus vol in het zicht van de aanwezigen. Je kan goed zien hoe de klanken van het orgel gemaakt worden. De organiste speelt een prachtig programma van Bach en enkele Italiaanse stukjes van anonymi.
De laatste kerk staat in Lisse en is de RK St. Agatha kerk. Zo’n kerk uit het eind van de 19e eeuw  in eclectische stijl van een leerling van Cuypers. Een groot gebouw. Hoeveel katholieken zouden hier zondags zitten? Het Adema-orgel, tradioneel aan de achterkant van de kerk, hoog boven de kerkgangers. Aan weerszijden de pijpen, met de speeltafel in het midden. Hier kan de organiste uithalen met een geheel Frans programma. Vooral het Choral van Franck en de Litanies van Jéhan Alain vind ik mooi klinken.

blauwe tram route 2

donderdag 4 juli 2013


Op 6 mei fietste ik de route van de Blauwe Tram naar Katwijk en Noordwijk. Vandaag, zondag 30 juni, ben ik uitgenodigd voor een verjaardagspartij van een vriendin in Den Haag. En omdat het eindelijk mooi weer is in deze zo verregende zomer, besluit ik eerst de Blauwe Tram route naar Scheveningen te fietsen en vandaar terug naar Den Haag. Ik begin in Voorschoten in de Voorstraat bij restaurant de Blauwe Tram. Het boekje is wat negatief over de winkelstraat de Schoolstraat in  Voorschoten, hier heeft kennelijk de tram gelopen, maar dan hebben de routemakers niet gekeken naar de Voorstraat, met zijn leilinden, monumentale historische bebouwing en terrassen op de zon. Over de Veurseweg, die in Leidschendam Veursestraatweg heet, en vervolgens Oude Trambaan. Aan deze weg is in een nieuw complex een wijkcentrum de Blauwe Tram gevestigd. Ik probeer het logo met tram op de glasruit te fotograferen. Bij de Parkweg in Voorburg moet even naar links gefietst worden, hier stond de remise van de Blauwe Tram. Nu een nieuw woningbouwcomplex. De herinnering aan de Blauwe Tram wordt levend gehouden met een meer dan levensgrote afbeelding op het trappenhuis, een stukje rails en een dwarsgeplaatste paal van de bovenleiding. En natuurlijk een informatiezuil. Daarop zie ik dat de Blauwe Tram ook een route had over de bollendorpen naar Heemstede en Haarlem. Het zou leuk zijn als daar ook een fietsroute over komt. Er komt nu een stuk langs de drukke Utrechtse Baan. Den Haag heeft hier futuristische kantoren gebouwd. Het heeft iets onherbergzaams en je kan je moeilijk voorstellen dat hier die kneuterige tram heeft gereden. Verderop bij de Koningskade, Plesmanweg en Nieuwe Parkweg is juist heel goed te verbeelden dat de ouwe tram hier liep. De moderne tram van de HTM rijdt net voorbij. Bij de nieuwe Scheveningse Bosjes is men net bezig met de uitbreiding van het Atlantic Wall museum. Ik wist niet dat er naast Noordwijk nog een Atlantic Wall museum is. Hoe langer de tweede WO voorbij is, des te meer herinneringstekens worden hersteld en opengesteld. Bij het Kurhaus is het een drukte van belang. Er wordt gezongen door een shantykoor en het beeld van Wim Kan en Corrie Vonk gaat schuil achter het tentdoek.

velo kunstroute in leiden

woensdag 5 juni 2013


Bij toeval kreeg ik een foldertje in handen van de velo kunstroute in Leiden. Van 18 mei tot 9 juni 2013 hebben 28 kunstenaars een afgedankte fiets omgewerkt tot een kunstwerk. De route start bij Galerie Diana Lepelaar op de Haagweg en eindigt daar ook. Dat lijkt mij een aardige activiteit op 2 juni, de verjaardag van Jan. Het weer is wat koud, maar lekker zonnig. Galerie Lepelaar, waar een overzichtstentoonstelling van deze route te zien is,  is niet open, hoewel in de folder staat dat hij dagelijks open is, behalve op maandag. En dat blijkt typerend voor de kwaliteit van deze route. Eerst even klagen: bij elke fiets hangt een kaartje met een QR-code. In de volle zon is dat lastig te scannen. Als het lukt, verschijnt er een foto met enkele regels tekst. De foto voegt niets toe, de tekst zou beter op het kaartje geprint kunnen worden. Sommige fietsen zijn weg (Doezastraat en Breestraat 117), andere staan verstopt (Zijlsingel), of zijn verplaatst (de fiets van Martine de Clercq staat niet meer bij Vooraf en Toe, maar bij de Kijkshop), en twee hebben een verkeerd nummer op de plattegrond. Sommige kunstfietsen zijn zo te zien snel in  elkaar geknutseld. En als ze dan een buiten staan, in regen en wind, krijgen ze iets triestigs. Een afgedankte fiets met wat sliertjes, (de fiets bij de Zijlpoort). Een aantal  kunstenaars zoeken de inspiratie in het water, ofwel doordat de fiets in het water staat, ofwel omdat er een associatie is met water, of gewoon omdat de verroeste fiets op zichzelf al een ready-made kunstwerk is. Andere hebben het meer in de aankleding gezocht, vilt, schapenvacht, omhuld met plastic, papier, delfs blauw. Een enkeling speelt met de onderdelen van een fiets. Aardig vind ik de “lelijke eend wordt zwarte zwaan” fiets voor de Leidse Schouwburg. Een donkere fiets beplakt met zwarte  veren, een fiets die niet wil opvallen, maar glinstert als er zon op schijnt. Of de fiets bij Nieuwe Rijn 60, een zadel op de plaats van het stuur, en een wit verenpak als wapperende rok. Bedrieglijk de fiets op het stadhuisplein, een fiets door een plaat heen. Aan een kant is de rest van de fiets op het hout geschilderd. Dat is twee keer kijken. En grappig de fiets op de Beestenmarkt bij het pannenkoekhuis. Een oerhollandse fiets, beplakt en opgesierd met delfs blauw.
Zou ik iemand aanraden de route te fietsen? Nou nee, maar zomaar een kunstfiets tegenkomen, als je toch in het centrum van Leiden moet zijn, dat is wel aardig.

opening velostrada en via 44

donderdag 16 mei 2013
opening snelfietsroute via 44 en velostrada

publ;iek bij opening snelfietsroute via 44 en velostrada

Gisteren 15 mei zijn de snelle fietspaden van Den Haag naar Leiden, de velostrada, waaraan mijn appartement ligt, en de Via 44 feestelijk geopend. Met mijn zwager Jan ben ik naar het startpunt gereden aan het Valkenburgse meer. Vandaar was een fietstocht uitgezet  over de Via 44 heen en de Velostrada terug. De Via 44 gaat eerst door Wassenaar, waar op de Deijlerweg een enigszins verhoogd rood fietspad is aangelegd, langs de Rijksstraatweg den Haag. Het fietspad is prima, maar de Rijksstraatweg is heel druk met auto’s. Bij de Landscheidingsweg wordt doorgestoken over de Noordelijke Randweg naar Voorburg, en dan via de Velostrada, die langs het spoor loopt, terug naar Leiden. Bij de start krijgen we een tas met spulletjes mee, (een kaart van het groene hart, sleutelhanger, lichtjes, zadeldekjes, exemplaar van de Vogelvrije fietser), onhandig, want waar laat je dat als je geen fietstassen bij je hebt, en een fietsroute met vragen. Uitgezwaaid door twee toneelspelers in bloemetjespakken gaan we op pad. Samen met nog zo’n 60 andere fietsers, meest grijze bolletjes. Dat ligt natuurlijk aan het tijdstip van de start: 15.00 uur ‘s middags. We hebben de wind tegen, het is droog en niet al te koud. De late lente heeft door de regen nu wel goed doorgezet. Alle bomen hebben mooi lichtgroen gebladerte. Zo nu en dan staat er een groepje fietsers stil. Daar is dan een antwoord op één van de quizvragen te vinden. Na de doorsteek, als we onder het spoor uitkomen, staat een filmploeg ons op te wachten. Ik beantwoord enkele vragen: “Waarom is dit pad voor u zo bijzonder?”, maar van de opnamen die hier gemaakt zijn, vind ik niets terug op google. Wel een opname van unity tv:

Bij de finish krijgen we gratis een ijsje, en ratels in de handen gedrukt. Om vijf uur precies worden nietsvermoedende fietsers op het pad aangehouden en die worden verblijd met een bos bloemen, omdat ze als eersten na de officiele opening over het fietspad fietsten.

naschrift: 1e pinksterdag stuurt mijn hardlooptrainer mij een mail met als kop: “The famous Clara” en de volgende link: http://www.zuid-holland.nl/nieuws/contentpagina.htm?id=106707 . Kijk zelf.

noordwijk atlantik wall museum

maandag 6 mei 2013


Op vier mei, heel toepasselijk, meegefietst met een excursie van de Vereniging Oud Leiden naar Noordwijk, naar het Atlantik Wall Museum. Er wordt verzameld bij het Groene Kerkje in Oegstgeest. Daar aangekomen blijkt er om half tien een begrafenis te zijn. Er wordt door de begrafenisondernemer gewezen op het mooie kerkhof en de toiletvoorziening in het Veldhuis. Ik loop een rondje over het kerkhof en sta even stil bij het graf van mijn vriend Erik Kloeg, die al in 1997 op 52- jarige leeftijd is overleden. Een sierlijk smal grafsteentje met opengeslagen glazen boek met gedicht staat op zijn graf. 16 jaar geleden alweer. Mijmerend loop ik terug naar de inmiddels gegroeide groep fietsers. Ik word ingedeeld bij de eerste groep en we gaan met zijn veertienen op weg. Zonnig, wel een beetje wind, niet al te warm, prima fietsweer. Om kwart over tien zitten we in Noordwijk bij de Koele Costa, een strandtent. Na een uitgebreide koffiepauze kunnen we het museum in. Een vrijwilliger vertelt dat de Duitsers in de oorlog hier een batterij bunkers bouwden om 180 man soldaten te huisvesten. Vier geschutsbunker en twee munitiebunkers, alles verbonden door een onderaards gangenstelsel. Omdat het strand gespert was, was er ook een grote betonnen bak die als zwembad dienst deed. Na de oorlog is alles  leeggehaald en onder het zand gezet. Het zwembad is nog jaren in gebruik geweest voor zwemlessen. Eén munitiebunker is ingericht als museum. Er staat o.a. een deel van een neergestorte Messerschmidt, er is informatie over de hele Atlantik wall die zich uitstrekte van Noorwegen tot Spanje, en een ruimte met reprodukties van propagandaposters. Hier staat ook de parallaxkijker opgesteld, waarmee de Duitsers de Noordzee afspeurden. Na dit bezoek gaan we in groepjes naar een andere ingang, verderop in de duinen, waar het gangenstelsel gezocht wordt. Indrukwekkend lange gangen, deels hersteld door de vele vrijwilligers, en deels ingericht. Zo is er een slaapruimte te zien en de telefooncentrale. Maar deels is het nog in de oude staat en draagt het sporen van vandalisme, fikkie stoken en graffiti. De moeite waard om nog eens terug te keren. Na de lunch is een kleine groep overgebleven die de fietsroute door de bollenvelden nog wil meemaken.

Tripcomputer: 41,80 km (inclusief Voorschoten – Oegstgeest en weer terug), reistijd: 3,10uur, gem. snelheid: 13, 2 km. p.u.

blauwe tram route 1

maandag 6 mei 2013


In de Trouw van 23 maart werd aandacht besteed aan twee literaire fietsroutes langs  voormalige trajecten van de Blauwe Tram. De ene route richting Katwijk en Noordwijk en de andere richting Scheveningen. Vandaag de eerste gefietst. Die bestaat eigenlijk uit twee tramtrajecten: Leiden naar Rijnsburg. In Rijnsburg was een splitsing naar Katwijk of naar Noordwijk. Je fietst eerst naar Katwijk, dan door de duinen naar Noordwijk en vervolgens via de oude trambaan weer terug naar Rijnsburg en Leiden.  De wegen die gevolgd worden, zijn eigenlijk voor de fiets niet zo interessant, want de tram liep natuurlijk over brede drukke wegen. Meestal ligt er nu wel een apart fietspad langs. Van de Blauwe Tram is weinig over. Slechts enkele namen herinneren er nog aan. Zo heb je de Tramstraat in zowel Rijnsburg als Katwijk. In Noordwijk heet een flatcomplex “De oude remise”. De route is interessant gemaakt door de toevoegingen uit de literatuur en filosofie. Er zijn fragmenten uit boeken van Hotz, Biesheuvel, Truyens, Susan Smit (die een boek schreef dat helemaal over Noordwijk gaat) en je komt langs standbeelden van Henriëtte Roland Holst en Albert Verwey, die resp. in Noordwijk geboren dan wel er lange tijd gewoond hebben. In Rijnsburg wordt het Spinozahuisje aangedaan. Een aandoenlijk monumentje in een straat met allemaal nieuwbouw. Het weer is zonnig, beetje koud. Omdat het voorjaar zo laat is begonnen, zijn sommige bomen nog helemaal kaal, zoals de linden in de Voorstraat en de Lindenstraat in Noordwijk, en hebben andere bomen voorzichtig wat groen. Er zijn wel bloemen als narcissen en langs de Noordwijkerweg een prachtig kleurend bollenveld. Wat de tocht een extra tintje geeft zijn de voorbereidingen voor Koninginnedag/Inhuldigingsdag Willem Alexander. Overal vlaggetjes en oranje versiersels. Opbouw van een groot podium in Katwijk, dwars op de Zeestraat. Een leuke tocht al met al. Binnenkort ook de andere route naar Scheveningen fietsen!

tripcomputer: 40,56 km (incl Voorschoten – Leiden vv) reistijd, 2,42 uur; gem. snelheid: 15,0 km. p.u., rusttijd: 1,10 uur; totale gem. snelheid: 10,4 km. p.u.

rondje oss

zondag 3 maart 2013

Het laatste Kunstschrift gaat over Piet Meiners, een vergeten kunstenaar uit de Amsterdamse School. Het museum Jan Cunen in Oss heeft een tentoonstelling ingericht over hem. Leuk, ik ben nog nooit in Oss geweest. Van internet download ik een wandeling “Rondje Oss” geheten. En ik ga op pad. Volgens “rondje Oss” is Oss op het eerste gezicht een vrij jonge moderne woonplaats, maar gaat de geschiedenis ver terug. Oss heeft stadsrechten gekregen eind 14e eeuw. Had in de 15e eeuw een omwalling met grachten, twee stadspoorten en een kasteel. En op het kruispunt van handelswegen – de Heuvel in het centrum van de stad –  een wekelijkse markt. Hoewel geplaagd door oorlogen en een grote stadsbrand in de volgende eeuwen herstelt Oss halverwege de 18e eeuw. Een nieuw stadhuis op de Heuvel (dat er inmiddels ook niet meer staat), nieuwe molens. Oss wordt centrum van de boterhandel. De industriele revolutie van de 19e eeuw zorgt voor veel slopen en bouwen in de stad. Weg met de omwalling, de poorten en de grachten. Grote fabriekscomplexen (Jurgens, margarine) ontstaan. Inmiddels zijn die ook grotendeels gesloopt. Soms is daar aardige nieuwbouw voor in de plaats gekomen, maar heel vaak niet.
De wandeling voert dus langs vele gebouwen die er niet meer zijn. In het plaveisel is middels grote punaises zichtbaar gemaakt waar de omwalling heeft gelopen. En de omtrek van het oude kasteel is met witte beschildering op het parkeerterrein zichtbaar gemaakt. In de verzakte grafsteen bij de monumentale grafzerken van de familie Jurgens zag ik een metafoor voor het historisch erfgoed in Oss. De nauwe doorgang “t Gengske”, een oud kerkenpad naar een schuilkerk, is desolaat,  alle panden staan leeg. De glasplaat bij het voormalige kasteel, waardoorheen je oude stenen van een toren zou kunnen zien, is geheel groen uitgeslagen. Maar het museum Jan Cunen, aan het eind van de wandeling, maakt veel goed. Een schitterend pand uit eind 19e eeuw, gebouwd voor een telg van de Jurgensfamilie. Gek genoeg, of misschien wel kenmerkend, is dat op de site van het museum met geen woord gerept wordt over het historische karakter van het gebouw.  Binnen heb ik genoten van de verstilde schilderijen van Piet Meiners. Maar van ook de confronterende foto’s van hutjes van illegalen bij Calais van Henk Wiltschut, en de nieuwe muurschilderingen “Pizzeria Vasari” vol verwijzingen naar schilders van Gijs Frieling in de Trouwzaal van het museum.

westerborkpad etappe 7

dinsdag 19 februari 2013

We waren toe aan etappe 7 van het Westerborkpad, van Hilversum Sportpark naar Baarn. Op deze etappe, die geheel langs de spoorlijn loopt, zijn geen joodse bijzonderheden te zien. Reden waarom we een alternatief hebben gelopen, namelijk de NS wandeling Groeneveld. Deze loopt andersom van Baarn naar Hilversum. Het is prachtig weer, deze zondag de 17e februari. Mijn vriendin heeft haar hond meegenomen. Vanaf station Baarn lopen we eerst door een prachtige villawijk, en spoedig zijn we op het landgoed van kasteel Groeneveld. Het is hier heel druk. Vele Gooilanders met of zonder hond genieten hier van de omgeving en de zon. Na de A27, die we via een onderdoorgang passeren, komen we op de heide. We pauzeren even bij het aardige theehuis ‘t Bluk. Een oudere dame met een heleboel jonge meiden in zwarte leggings met een kort strak rokje erover werken hard om iedereen van drank en hapjes te voorzien. De heide wordt begraasd door witte grote grazers. De toren van de Wereldomroep verschijnt in de nevel met de al wat lager staande zon. Een heerlijke middag.