Uit het boekje “Wandelingen door het Amsterdam van Geert Mak” vandaag met Miriam een stuk gelopen door Amsterdam Noord. De pont genomen naar het NDSM gebied. De pont is heel druk. Er blijkt een grote rommelmarkt te zijn op het terrein van de voormalige werf NDSM. Een groot gebied, deels met nieuwe, soms futuristische gebouwen, maar ook nog veel braakliggend terrein en half afgebroken gebouwen. We wandelen door naar tuindorp Oostzaan. Een groot dorp, gebouwd in het begin van de vorige eeuw, bedoeld als fatsoenlijke huisvesting voor arbeiders. Eén huisje is ingericht als museumwoning, omdat bij vertrek van de bewoner bleek dat het nog geheel in oorspronkelijke staat was. Het is druk in dit museumpje. Buurtbewoners komen langs voor een praatje. In 1960 heeft dit gebied twee weken onder water gestaan door een dijkdoorbraak. Mooie filmopnamen vanuit de lucht laten ook zien dat het dorp ruim is ontworpen. We lopen door naar het Zonneplein. De winkels hier hebben het moeilijk. In het verenigingsgebouw het Zonnehuis zou een lunchroom moeten zitten, maar alles is dicht. Via de Landsmeerdijk, een oude dijk langs het IJ, met een heel laag gelegen polder, komen we aan de Buiksloterdijk. Met prachtige houten huisjes. De Zaanstreek is niet ver weg. Door het Disteldorp en de Van der Pekbuurt - beiden voorbeelden van vroege sociale woningbouw - komen we weer aan het IJ. Binnen 5 minuten staan we op het Centraal Station.
Wandeling Amsterdam Noord
12 december 2011velostrada en via 44
27 november 2011
Een berichtje in het Leids Nieuwsblad “gebruiksvriendelijke route fietsers Via 44 opengesteld” doet mij vanmiddag de fiets pakken. De Via 44 is met de Velostrada (die langs mijn huis loopt) één van de twee snelle fietsroutes die tussen Leiden en Den Haag wordt aangelegd. Als ik nou via de Velostrada heen ga en via de Via 44 en een stuk Velostrada weer terug, dan heb ik toch een aardig fietstochtje afgelegd en kan ik meteen zien hoever alles inmiddels gevorderd is. Het weer is aanvankelijk niet denderend, een fikse regenbui bij station Voorschoten, maar allengs klaart het op en in Den Haag schijnt zowaar een laag zonnetje. De wind is wel stevig.
De Velostrada is tot Leidschendam gereed. Een mooi pad, ook heel rustig, zeker met dit weer. In Leidschendam is het nog wat zigzaggen door een woonwijk. De graafmachines staan in de berm bij het spoor al klaar om ook daar een mooi recht fietspad te trekken.
Aan het eind ga ik via de knooppunten 56 en 32 richting Via 44. Dwars door het Haagse Bos, langs Huis den Bosch. De vlag waait in top. De Via 44 loopt voor een groot deel langs de Rijksstraatweg. Dat is druk. Op deze zondagmiddag zoeven vele auto’s mij tegemoet. Het kruispunt bij de Horsten is opgebroken, via een omweg kom ik uiteindelijk weer op de Via 44. Hier in Wassenaar moet nog het een en ander gedaan worden. Wassenaar uit ligt een glanzend rood fietspad dwars door de weilanden. Leiden is dan gauw bereikt. Ik dacht nog even de film “search for the Afghan girl” mee te pakken die hoort bij de fototentoonstelling Masters of Photography. Maar dit weekend draaien ze expeditiefilms. Het begint al donker te worden als ik het laatste stukje Velostrada afleg naar huis. De groene ledlampjes branden al.
overzichtskaart snelfietsroutes den haag-leiden
Ginkgo, Goethe en Marianne von Willemer
14 november 2011-
- gingko
-
- oude stam van de gingko
-
- ginko
-
- vruchten van de gingko
-
- blad van de gingko
-
- gedicht van Goethe
In de Trouw van zaterdag staat een stukje over de ginkgo. Dat artikel trof mij, omdat daarin geschreven staat dat Goethe een liefdesgedicht heeft geschreven voor Marianne von Willemer met de gingko als thema. Marianne von Willemer ken ik. Wij zijn haar tegengekomen op onze laatste fietstocht. In Linz hangt aan de muur van een apotheek een plaquette met haar afbeelding.( http://www.europesefietstochten.nl/weblog/2009/09/11/linz/). Zij heeft gedichten geschreven die Goethe onder zijn eigen naam heeft gepubliceerd. In de Leidse hortus botanicus staat zo’n boom. De lichtfrisse zonnige zondagochtend nodigt uit om die boom eens goed te gaan bekijken. En ja, hij is prachtig, de boom. Onder de klanken van een fanfare, die even verderop staat te spelen vanwege het muziek in het museumweekend, bekijk ik de boom van alle kanten. Het is een mannelijke boom met een vrouwelijke ent. De meeste blaadjes zijn geel gekleurd. Met de zon erop een vurige boom. Ik mijmer bij de grove stam over de oude Goethe die zo in vuur en vlam stond voor de heel jonge Marianne, dat hij dit gedicht schreef:
Gingo biloba
Zie dit kleinood in mijn gaarde
boomblad uit de oriënt
siert met zijn geheime waarde
ingewijden welbekend
Leeft het als een enkel wezen
innerlijk in twee gedeeld?
of vormt het juist het uitgelezen
tweetal één herkenbaar beeld?
Langzaam rijpende ideeën
werpen op die vragen licht
Voel je niet dat ik in tweeën
eenling ben in mijn gedicht?
En ik denk aan Jan…
wandeling katwijk
9 oktober 2011
Of ik zin had om met Blew mee te wandelen. Rondje Katwijk strand en door de duinen terug. Nou, dat had ik wel. De weersverwachting is slecht, harde wind en regen. Maar het licht is onwaarschijnlijk mooi, lange schaduwen als de zon schijnt, heel grijs als de regen dreigt, soms zo blauw dat het water zonder horizon overgaat in de lucht en aan het eind bij de Soefi tempel zichtbare zonnestralen op een blinkende koepel. Ondanks het weer veel verschillende aktiviteiten op het strand: een hele horde vogelaars, kijkend naar alle soorten meeuwen, hondenuitlaters, hardlopers, paardrijders, en een schelpenvisser. Als we door de duinen teruglopen is het ineens stil. Geen geluid van de wind. En ook geen mensen meer, een eenzame fietser daargelaten.
wandeling SS Rotterdam
2 oktober 2011
Toen Jan en ik in Rotterdam woonden en de SS Rotterdam daar net aan het derde Katendrechtse Hoofd lag, wandelden we er vaak naar toe. Altijd stonden er mensen voor het hek te kijken. We waren al verhuisd toen het schip, helemaal gerestaureerd in de sfeer van de 50er jaren, officieel geopend werd. Jan heeft dat niet meer mee kunnen maken, hij zou ervan genoten hebben. Nu op die schitterende nazomerse laatste dag van september ben ik eindelijk wezen kijken met Hans, Jan vS en Friek. Eerst maar eens een lunch op het dek. Dat laat lang op zich wachten en is matig van kwaliteit. Maar we vervelen ons niet. Er is veel bij te praten en er is veel te zien. Zowel op het water als op het dek. Speedboten scheren door het water. De amfibiebus van Slashtours vaart onder ons langs. Het uitzicht op de skyline is machtig en we doen ons best om alle torens te herkennen. “Dat gebouw daar, dat op een periscoop lijkt, dat is het nieuwe gebouw van de school voor de scheepvaart!” De rondwandeling over de boot met audiotour is een belevenis. Het wordt duidelijk dat indertijd kosten noch moeite is gespaard om dit schip een zo mooi mogelijke uitstraling te geven. De info van de audiotour wordt aangevuld met verhalen van de vele enthousiaste vrijwilligers over hun schip. We zien de hutten van de kapitein en zijn bemanning, de stuurhut, de eetzalen met voorstellingen van keramiek van de Odyssee en de fabels van La Fontaine. En spiegels, waar je jezelf veelvoudig terugziet. Sommige ruimten zijn in gebruik. Een fotosessie van een huwelijk, een personeelsfeestje van LUBA. In de gang bij het centrale trappenhuis staat een bandje te spelen. Leuk detail: het trappenhuis is gebouwd zoals de trap in kasteel Chambord, een dubbele spiraalvormige trap, zodat de cruisegangers van de 1e klasse en van de 2e klasse gescheiden van de trap gebruik konden maken. Jan en ik zagen kasteel Chambord op onze laatste fietstocht. Zo dwalen we de vele trappen op en af, om na vier uur weer te eindigen op de kade van het derde Katendrechtse Hoofd.
wandeling wekeromse zand
26 september 2011De halfjaarlijkse wandeling met oud collega’s van Verkeer en Vervoer voerde deze keer naar Wolfheze. Daar start de nieuwe NS wandeling Wekeromse Zand naar Lunteren. Prachtig nazomerweer, 22 km. lang. Rustig begonnen met na 5 km. een bak koffie bij de Planken Wambuis, maar daarna toch in een redelijk hoog tempo doorgewandeld. Hans had immers een restaurant met een voor dit gezelschap toepasselijke naam - Vroeger - gekozen. En daar moesten we natuurlijk wel om 18.00 uur zijn. De heide is nog lang niet uitgebloeid. Het natte zomerweer zorgt voor vele paddestoelen. Vanaf de Valenberg, we noemen alle verhogingen, ook al zijn ze maar 50 m. hoog een berg, een mooi uitzicht. En dan aan het eind het prachtige Wekeromse Zand, een natuurgebied met heide en stuifzand. Er horen moeflons te lopen, maar die hebben we niet gezien. Na een waterpomp bij de Galgenberg, die ook echt water geeft, zijn we snel in Lunteren. De Valleilijn brengt ons met nog een echt papieren kaartje naar Ede Centrum. Vandaar is het een kwartiertje lopen naar restaurant Vroeger. Een heerlijke maaltijd. Het is al donker als we met de bus naar het station gaan. Een geslaagde dag.
open monumentendag voorschoten
10 september 2011
Op de laatste mooie dag van deze zomer een fietstocht / wandeling gemaakt in mijn eigen dorp. Aan de noordkant van het dorp is het landgoed Berbice opengesteld. Ik heb daar al eens gelopen (zie vorige blog ). Nu is er een wandeling uitgezet met grappige rode paddestoelen, de orangerie is open, er speelt een blokfluitorkest. Het lijkt nu minder verwaarloosd dan toen ik er drie weken geleden liep. De vrijwilligers hebben zeker hun best gedaan. In de orangerie kun je rozencertificaten kopen, zodat de oude rozentuin weer aangelegd kan worden. Een mooi initiatief. Stom genoeg heb ik geen contant geld bij me.
Ook het raadhuis is opengesteld. Ik bekijk de galerij met de burgemeestersportretten. Burgemeester Verver, waarnaar onze straat heet, en die zo in opspraak is geraakt in Schiedam dat we een verzoek hebben ingediend om de straatnaam te wijzigen, hangt er nog pontificaal. Als enige in kleur.
Op naar de zuidkant van het dorp, naar het klooster Bijdorp. Met Jan ben ik er vaak langs gewandeld. Het was nooit open. Nu heb ik de kans om daar te kijken. Een enorme tuin, deels park, deels groenten- en bloementuin. Ook een groot weiland. Het terrein loopt door tot de Vliet. Niet veel mensen nemen de moeite om zover door te lopen. Door een met bomen omzoomd pad, overgroeid met mos, kom je aan het water. Er staan twee banken. Maar hier is niemand te bekennen. Ik loop terug naar het klooster, om de kapel te bekijken. Er staat een lange rij. De wachttijd is een half uur. Maar binnen wacht een drietal aardige toelichtingen. Eén in de kamer die van de laatste bewoners voor de nonnen in originele staat moest blijven, één in een kleine ruimte met schatten als misboeken, kelken en een verzameling poppen met habijten door de eeuwen heen en één in de kapel. De laatste non eindigt haar verhaal met dat ze het nu genant goed hebben.
wandeling Hooghkamerpad
22 augustus 2011
Gisteren het Hooghkamerpad gelopen. Niet helemaal, juist het parkje waarnaar dit pad genoemd is in het boekje “Wandelen buiten de binnenstad van Leiden” heb ik overgeslagen. Ben begonnen in Voorschoten bij het landhuis Berenstein, dat er al jaren vervallen bij ligt. Oorspronkelijk onderdeel van de buitenplaats Berbice, waar ik de wandeling zal eindigen. In afwijking van de wandeling dwars door de nieuwe wijk Allemansgeest gelopen in plaats van er omheen. Mijn mening gewijzigd over deze wijk. Als je vanaf de Vliet kijkt, dan vind ik het een hoog eftelinggehalte hebben. Maar als je in de wijk loopt, valt het me op dat er een eenheid in zit. Ruim opgezet, veel aandacht voor het detail. Toch mooi. Daarna helemaal rond de grote plas in het recreatiegebied Vlietland gelopen. Op de strandjes was het heel druk met zonnende en badende mensen. Op het water veel bootjes en surfers. En op het wandelpad honden, veel honden. De meeste honden heb ik doorstaan, voor slechts twee honden ben ik omgelopen. Vervelend is dat het wandelpad voor een deel samenvalt met een ruiterpad. Waarschijnlijk is het de bedoeling dat je dan het fietspad neemt. Het ruiterpad loopt veel dichter bij de plas en dat is aardiger. Ik heb de omweg gemaakt naar de uitspanning Cronesteijn. Voor een glas koel mineraalwater en een tosti. Via de andere kant van de Vliet terug. Geeindigd bij Berbice. Het oude buiten op de kruising van de Leidseweg en de Voorschoterweg. Dit landgoed ligt op het tracé van de Rijnlandroute, de verbinding tussen de A44 en de A4. Nu weer actueel, omdat de Provincie gekozen heeft voor het tracé door Voorschoten. Hoewel het park alleen toegankelijk is voor leden van het Zuidhollands Landschap, ben ik toch door het hek naar binnen gelopen. Het is een vervallen park. Maar wel sfeer. Kleine waterpartij, gammel bruggetje, heel oude bomen, met mos begroeide paden. Jammer als hier een grote weg doorheen gaat lopen.
fietsen rond de wereld in nederland: etappe tafelberg - sint maarten
1 augustus 2011
Etablissement de Tafelberg, stempelpost
Na een schitterend voorjaar beleven we een koude, winderige en natte julimaand. Mijn plan is deze etappe in twee dagen af te leggen. Eerste dag van Blaricum (de Tafelberg) via de Loosdrechtse plassen en langs de Vecht naar Breukelen en dan pal west naar Nieuwveen. De tweede dag de rest, naar het noorden, dwars door Amterdam, grotendeels langs de Amstel en vervolgens via de Zaanstreek omhoog en dan via een kronkel naar het westen (Egmond en Bergen) en een kronkel naar het oosten (Winkel) naar het eindpunt St. Maarten. Het loopt anders. Als ik het treinstation Naarden-Bussum uitstap regent het al. Die bui houdt gauw op. De hele eerste dag blijft het koud met harde wind uit het westen. Zwaar fietsen, maar ik haal Nieuwveen op tijd. De volgende dag echter is het koud (12 graden!), harde westelijke wind en plensregen. Dat is teveel van het goede. Van Nieuwveen is het maar 30 km. naar huis. En dat heb ik gedaan. Het vervolg van deze etappe houdt u dus nog te goed.
Vanaf station Naarden-Bussum is het ong. 5 km naar de Tafelberg. Via de Oud Blaricummerweg door het bos en over de hei. Ik ga restaurant de Tafelberg in voor koffie met appeltaart en een stempel. Het meisje dat ik aanspreek heeft nog nooit van een stempel gehoord, maar als ik het boekje laat zien, gaat zij er een oudere dame bijhalen. En die zegt” Oh, u bent de eerste, even zoeken waar ik hem gelaten heb”. En inderdaad uit een laatje onder de kassa komt het stempel met kussentje te voorschijn. En onder applaus van het personeel wordt een stempel in mijn boekje gezet. Ze wijst me waar de Tafelberg ligt, schuin achter het etablissement. En door de hei fiets ik daar naartoe om er officieel te tweede etappe te beginnen. Grappig dat deze lichte verhoging in het landschap heet naar het beeldmerk van Zuid-Afrika. Er volgt een mooie route door bos - met buffels - en langs de Vecht. De wind is behoorlijk zwaar en bij Breukelen besluit ik een stukje af te snijden en rechtstreeks door te fietsen naar Spengen. Het regent nog steeds niet, maar zomerweer is anders. Spengen doet helemaal niet aan Spanje denken! Even ten noorden van de Nieuwkoopse plassen gaat het pad dwars door de weilanden. Met moeite haal ik nog 11 km. per uur. Zie wel de Russische namen van de boerderijen. De lourdesgrot achter de kerk in Noordeinde vereer ik met een bezoekje. Zou zo’n grot in de stad kunnen? Of zou dat meteen aan vandalisme ten onder gaan. Als ik de tuin uitga, komen drie opgeschoten jongeren erin. Hangplek of devotie? In Nieuwveen word ik hartelijk ontvangen door de heer des huizes van een Vrienden op de fiets adres. Hij heeft de TV aanstaan. Tot mijn ontzetting blijkt die morgen een Noorse gek een moordpartij gehouden te hebben op een eiland vol sociaal democratische jongeren.
fietsen rond de wereld in nederland: etappe 4 zurich - nederland
31 juli 2011
etappe 4: zurich stempelpost
De weersvoorspelling is slecht, maar het valt het mee. Onverwacht mooi weer met prachtige wolkenluchten, soms heel donker. Er valt geen regen gedurende dagen dat ik deze route fiets. De aanrijdroute over de waddendijk van Harlingen naar Zurich is meteen een plaatje. In Zurich een stempel gehaald bij de plaatselijke hengelsportwinkel. De etappe kringelt eerst oostelijk naar Wiuwert. Middenin zit de Slachtedijk, een onverhard graspad, nu nagenoeg onbegaanbaar door de vele regen. Gelukkig heeft mijn fiets brede banden, bedoeld voor de wegen in Roemenië. Die bewijzen nu goede dienst. Wiuwert is de moeite waard. Daar zijn vier mummies te zien - je hoeft er dus niet voor naar Egypte -. En gelukkig is het kerkje open. De mummies die namen dragen als de goudsmit, de vergeten vrouw, de man met het kaakabces, en 14 jarig meisje overleden aan tuberculose zijn spectaculair. Zo goed zijn ze bewaard. Je vergeet dat je naar mensen kijkt uit de 17e eeuw. Verder maar weer naar het zuiden richting meren. Na de veerpont bij Gaastmeer is het Russisch orthodox kerkje in Hemelum snel bereikt. De deur staat open, binnen is een dienst aan de gang. Onbedekt van armen en benen als ik ben, blijf ik in de schaduw van de hal staan. De B&B de Zevende Hemel ligt op een steenworp afstand. Het is er inderdaad de zevende hemel. Mooie kamer, lekker bijzonder eten, gezellige eigenaar. De volgende dag breng ik door bij mijn vriendin Roos in Oudemirdum. En dan weer op de fiets voor het laatste deel van deze etappe. Langs de kliffenkust van Friesland - niet geweten dat ze die hebben - en passant het kleine haventje in Laaksum meenemend - via Nieuw Amerika en de Bremer Wildernis (een bosje) langs een klein Joods kerkhof in Tacozijl naar Lemmer. Verschillende keren heb ik deze dijk al gefietst, maar het kleine Joodse kerkhof is me nooit opgevallen. Het staat ook niet aangegeven op de dijk. Een paar grafstenen en een klein gedenkteken voor de slachtoffers uit deze streek die in Auschwitz zijn vermoord. Na Lemmer wordt het heel erg donker, en de wind gaat flink hard waaien. Ik snel over de oude zuiderzeedijk voorbij het voormalige vestingstadje Kuinre voor een kleine omweg door de Noordoostpolder. Daar ligt Viva Lavandula, een uitgebreide lavendelboerderij met allerlei soorten lavendelplanten. Dat doet aan de Province denken. Zij hebben er ook een restaurant met lavendeltaart, Dat smaakt curieus. Roept bij mij eerder de associatie op van zeep dan van eten. Niet veel verder ligt het buurtschap Nederland. Hier mag je zelf je stempel zetten in een heus stempelhok. Ik fiets nog even door naar Steenwijk. Vandaar kan ik met de trein naar de volgende etappe.
