Zondag wilde ik fietsen van Amsterdam naar Heiloo. De dag begint met een slappe band. Eerst gekeken of ik een gaatje kan vinden, maar dat is niet het geval. Misschien het ventiel niet goed gesloten denk ik en ik pomp de band goed op. Een uur later vertrokken, omstreeks elf uur. Hetzelfde weer als zaterdag. Amsterdam uit, met de pont naar Amsterdam noord. Ik fiets een stuk langs de route die ik vorige week heb gewandeld, maar dan in de omgekeerde richting. Het gaat moeizaam, ik moet hard werken, want de band loopt langzaam leeg. En zo’n brede band geeft dan veel weerstand op de weg. Met de wind tegen kom ik niet boven de 15 km. per uur uit. In Zaandam is volgens het boekje de plek te zien waar de schilder Monet gelogeerd heeft tijdens zijn verblijf in Nederland. Ik fiets rond de plek, in zachte regen en met een zachte band, maar vind het niet. Geen staatnaambordje, geen infobord, niets. Toch heeft Zaandam een heel boek gewijd aan het verblijf van Monet. Het Czaar Peterhuisje is er nog wel. Het staat in een erbarmelijke omgeving. Een deel van de straat is gesloopt en opgevuld met grote kantoren. De route loopt langs de Zaan en over het terrein van de Zaanse schans. Het is daar druk met veel Japanse toeristen. In buitengewoon mooi zonlicht fiets ik verder richting Wormer en bewonder daar een historische industriewand met 19e eeuwse pakhuizen. Met namen als Donau en Koningsbergen. Twee namen waar ik fijne fietsherinneringen aan heb. Langzamerhand begin ik in te zien dat ik deze tocht niet tot Heiloo kan volhouden. In Krommenie stap ik op de trein. Vast besloten deze etappe in januari of februari af te maken.
Berichttags ‘museum’
fietsen rond de wereld in nederland etappe 2
dinsdag 20 december 2011Wandeling Amsterdam Noord
maandag 12 december 2011Uit het boekje “Wandelingen door het Amsterdam van Geert Mak” vandaag met Miriam een stuk gelopen door Amsterdam Noord. De pont genomen naar het NDSM gebied. De pont is heel druk. Er blijkt een grote rommelmarkt te zijn op het terrein van de voormalige werf NDSM. Een groot gebied, deels met nieuwe, soms futuristische gebouwen, maar ook nog veel braakliggend terrein en half afgebroken gebouwen. We wandelen door naar tuindorp Oostzaan. Een groot dorp, gebouwd in het begin van de vorige eeuw, bedoeld als fatsoenlijke huisvesting voor arbeiders. Eén huisje is ingericht als museumwoning, omdat bij vertrek van de bewoner bleek dat het nog geheel in oorspronkelijke staat was. Het is druk in dit museumpje. Buurtbewoners komen langs voor een praatje. In 1960 heeft dit gebied twee weken onder water gestaan door een dijkdoorbraak. Mooie filmopnamen vanuit de lucht laten ook zien dat het dorp ruim is ontworpen. We lopen door naar het Zonneplein. De winkels hier hebben het moeilijk. In het verenigingsgebouw het Zonnehuis zou een lunchroom moeten zitten, maar alles is dicht. Via de Landsmeerdijk, een oude dijk langs het IJ, met een heel laag gelegen polder, komen we aan de Buiksloterdijk. Met prachtige houten huisjes. De Zaanstreek is niet ver weg. Door het Disteldorp en de Van der Pekbuurt - beiden voorbeelden van vroege sociale woningbouw - komen we weer aan het IJ. Binnen 5 minuten staan we op het Centraal Station.
Romeins schip in Woerden
zaterdag 2 oktober 2010In Woerden kan je varen over de singels in een replica van een Romeins vachtschip. Een replica van een schip dat gevonden is in de Meern. Stichting Romeins Schip verzorgt dat. In Woerden zijn ook schepen gevonden, 7 maar liefst. Waaronder één die laat zien dat de Romeinen niet alleen de Rijn afvoeren, met de stroom mee, wat lang gedacht is, maar ook tegen de stroom in met een schip met 24 roeiers. De Woerden 7.
Ik ben vandaag alleen gaan fietsen naar Woerden, langs de oude Rijn. De grens van het Romeinse Rijk. En daarna heb ik met lekker laten varen op de singels van Woerden. Het was geslaagd. Jan had het heel leuk gevonden.
Fietsen in het Historisch Museum Amsterdam
zaterdag 14 augustus 2010Al jaren staat het op het programma van mijn vriendin Marianne. Een bezoek aan het Historisch Museum Amsterdam. Afgelopen vrijdag de 13e regende het te hard om een wandeling te maken in Amsterdam. Dus een mooie gelegenheid om het Historisch Museum te bezoeken. We bekeken de opstelling van 700 jaar Amsterdam. En zoals dat bij moderne opstelling hoort, is er veel interactief. O.a. een heuse fiets, waar je op kan gaan zitten. Als je dan de trappers beroert , dan gaat er een filmpje lopen. (Als je te hard trapt, dan blokkeert de film). Het lijkt alsof je fietst in het oude Amsterdam, van voor de tweede wereldoorlog. Druk je op de bel, dan verandert het straatbeeld in hoe het nu is.
Van Gogh-huis in Nieuw Amsterdam
donderdag 5 augustus 2010De Van Gogh fietstocht gaat niet langs alle plaatsen waar Van Gogh gewoond en gewerkt heeft. Nieuw-Amsterdam, vlakbij Emmen, ligt te ver uit de route. Met mijn vriendin Marianne ben ik er wezen kijken. Het is een bijzondere plek. Een eindeloze vaart, met aan weerszijden huizen. En dwars daarop zijwegen. In Van Goghs tijd hadden de mensen die hier woonden het zeer arm. Ze leefden van turf steken. En woonden in lemen hutten. Je moet wel ernstig liefdesverdriet hebben gehad om naar deze verre verlaten plek te gaan. Het schijnt dat zijn broer het hem geadviseerd heeft omdat hij onder de indruk was van een schilderij van Max Liebermann, die hier ook gewoond en gewerkt heeft. Het logement waar Vincent woonde in die laatste maanden van 1883 staat er nog, tenminste het voorste stuk. En dat hebben de Nieuw-Amsterdammers ingericht als het Van Goghhuis. Ernaast is een nieuw pand verrezen, waarin in het kort iets verteld wordt van zijn leven in Drenthe. Je krijgt een rondleiding van een enthousiaste vrijwilligster. Het leukst zijn het kamertje op de eerste verdieping waar Van Gogh heeft gewoond en de gelagkamer beneden waar hij uitkeek op de vaart. Door de 19e eeuwse aankleding voel je je een klein beetje deelgenoot van Van Gogh.
Romeins castellum Matilo bij Leiden
zondag 25 juli 2010-
- infopaal
-
- infrastructuur
-
- infrastructuur
De route van Clemens Sweerman leidt niet langsde plaats waar het romeinse castellum Matilo lag. Ik vind het echter te leuk om er toch even te gaan kijken. Bij de Matilo tunnel onder de Hoge Rijndijk sla ik rechtsaf en meteen linksaf zodat ik op de Besjeslaan kom. Een oude kronkelige weg door de voormalige polder Roomburg. De plaats waar het castellum gelegen heeft is dan na een paar minuten bereikt. Er zijn veel opgravingen gedaan. Wie herinnert zichde spectaculaire vondst van het “Gordon masker”, een ruitermasker, niet. Dat heeft nu een mooie plaats in het museum voor Oudheden. Het terrein is helemaal afgezet met hekken, maar er staat er eentje open. En ik kan zo het terrein opfietsen. De gemeente gaat hier een archeologisch park aanleggen. De infrastructuur ligt er al, grindwegen, grasvelden, bankjes, picknickbanken en afvalbakken. En één infopaal. Maar er staat verder nog niets. In de grasvelden zijn rechthoekige stukken met zand uitgespaard. Daar komen nog bouwwerken op, zoals een wachttoren en een brug. (http://gemeente.leiden.nl/nl/projecten/bouwenaandestad/archeologisch-park-matilo/).
Afscheid van de Loire
zaterdag 8 augustus 2009Met spijt nemen we afscheid van de Loire. Digoin is de laatste plaats aan de Loire die we aandoen. Een plaats die beheerst wordt door water: drie kanalen komen hier samen en twee rivieren. We staan op een camping aan de Loire. En hoewel door een hek gescheiden, kijkt ons tentje uit op de rivier. We verlaten de rivier, omdat we nu doorsteken naar de Saone en daarna naar de Rijn. In Digoin is een museum vlak bij het Canal Pont - een aquaduct over de Loire van het Canal Laterale waar we zoveel kilometers langs gefietst hebben. Dit museum ObservaLoire geheten, heeft ons veel geleerd over de Loire. De aard van de rivier (wild), de geschiedenis (scheepvaart tot 1795 en daarna zijn de kanalen aangelegd, na een verschrikkelijke winter en grote overstromingen), en de vissen (daar hebben we niet zoveel aandacht aan besteed). Het aquaduct hebben we gefilmd.