Fietstochten

Het Dolhuys in Haarlem was oorsponkelijk, zoals de naam ook aangeeft, een gebouw voor “dollen”. Ook lijders een pest en lepra zijn er in gehuisvest. Het lag vroeger dan ook buiten de stadsmuren. Nu is het ingericht als museum voor de psychiatrie. De Van Goghtentoonstelling “dossier Van Gogh, gek of geniaal” was aanleiding om er naar toe te gaan. Het is een heel leuk museum. Heel confronterend: wat is dat eigenlijk “gek zijn” ? Heel interaktief en heel speels. Ook de tijdelijke tentoonstelling over Van Gogh is zo opgezet. Je krijgt een dossier mee. En in dat dossier zitten 15 vragen, die corresponderen met de vragen in de tentoonstellling. Per vraag kies je een antwoord. Dat is verbeeld in een antwoordblad in de tentoonstelling. Op die manier verzamel je een heel dossier. Sommige vragen zijn echt lastig: “heeft lijden een functie?”  of “om kunst te maken moet je minimaal een beetje gek zijn”.  Aan het eind van de tentoonstelling word je gevraagd of je mening over Van Gogh door de tentoonstelling is veranderd. En ook of je een brief zou willen schrijven aan Van Gogh, waarbij je een keuze kan maken uit verschillende thema’s. Daarin speekt het thema “je bent wat je had. Wat troost jou? Waarin vind je kracht?” mij nu heel erg aan.

Bij de tentoonstelling over Anton Mauve in het Teylersmuseum is een zaaltje gewijd aan zijn relatie met neef Vincent van Gogh. Mauve heeft Van Gogh de eerste beginselen bijgebracht van het schilderen. Groot hangen hun foto’s aan de wand. Stemmig liggen kopieën van Vincents brieven onder leeslampjes op een grote tafel in het midden van het zaaltje. En aan de wanden voorbeelden van onderwerpen die door Mauve en Van Gogh zijn geschilderd. Ook een groot kunstenaar als Van Gogh heeft hard moeten werken om de techniek onder de knie te krijgen. Dat is hier goed te zien. “De houtverkoping” van Mauve is spannender van compositie dan die van Van Gogh.