Alle grootse plannen om van de zomer de Eurovelo 6 af te fietsen van Boedapest naar de Zwarte Zee en via de Limesroute van Clemens Sweerman weer terug, zijn door het overlijden van Jan natuurlijk van de baan. Ik blijf wel fietsen. Volgende week start ik met een klein stukje van de Limesroute.
In het Amsterdamse Allard Pierson museum is een alleraardigste tentoonstelling over de koopvaardij ten tijde van de Romeinen. Ik ben met name geinteresseerd in de Rijn. De Rijn werd door de Romeinen gebruikt voor het vervoeren van handelswaar. Er is langs die rivier veel archeologisch onderzoek gedaan en heel wat gevonden. Op de tentoonstelling staat een model van de Liburna, een zeilschip dat gebruikt werd voor patrouille op de Rijn. In Millingen wordt een replica gebouwd (www.liburna.nl). En er staat ook een model van een platbodem, zoals er zoveel gevaren hebben. Een grote kaart op de grond laat zien hoe uitgestrekt het Romeinse Rijk was. Onder de indruk was ik van een relief dat uitbeeldt hoe twee Romeinse schepen een haven binnenvaren. Ik fantaseerde daarbij dat het hier in de buurt was, bijvoorbeeld Voorburg (Forum Hadriani). Daar is onlangs ondekt dat er een belangrijke haven lag. De kadepalen, die in Voorburg gevonden zijn, sluiten deze tentoonstelling af. Een aanrader! (http://www.allardpiersonmuseum.nl/tentoonstellingen/sail_rome.html)
Berichttags ‘voorbereidingen’
Sail Rome
zondag 11 juli 2010archeon romeinse tijd
woensdag 30 december 2009
archeon romeinse tijd
Langzamerhand starten we met de voorbereidingen voor onze grote fietstocht volgende zomer. We maken de eurovelo 6 af. Starten in Boedapest, fietsen tot de Zwarte Zee. Dan gaan we via de voormalige grens van het Romeinse Rijk - de limes - terug naar Katwijk.
winteropenstelling archeon
Maandag zijn we naar het Archeon geweest. Voor het eerst ook in de winter open. En dat was een succes. We waren niet de enigen.
In het Romeinse deel hebben ze een Gallo Romeins grensdorp gebouwd: Trajectum ad Rhenum (doorwaadbare plaats aan de Rijn). Heel toepasselijk dus voor onze tocht langs de grens. Het is aardig hoe geprobeerd is door replica’s een indruk te wekken hoe het er 150 na Chr. uit heeft gezien. Er is een gewoon huis, een tempel, een kruidentuin, een vrachtschip, zoals dat bij Zwammerdam is gevonden, een badhuis en een herberg. Op het filmpje een Romeins soldaat, die een rondleiding geeft. Hij laat o.a. zien hoe een tijdelijk kamp beveiligd werd met een aarden wal met houten driepoten. Een permanent castellum kreeg een echte houten muur met uitkijktorens.
Delta
donderdag 18 juni 2009Een poging om YouTube te plakken in de weblog. Vorige week zagen we de film Delta van de Hongaarse regisseur Kornél Mundruczó. De film speelt in de monding van de Donau. En ja, als je gaat fietsen langs de Donau wil je dat natuurlijk zien.
Een prachtige film. Maar het is moeilijk om uit te drukken waar dat prachtige nou precies in zit. De beelden van het eindeloze water, de stilte, de schoonheid van het landschap, de muziek, het thema. De trailer van Delta geeft dat precies weer.
Van Den Haag naar Rotterdam
woensdag 17 juni 2009
johan weissenbruch laakmolen aan de trekvliet
We waren van plan om vandaag het laatste stukje van Gogh route te fietsen naar Rotterdam. Maar er komen allerlei praktische zaken tussen door. Jan moet in verband met de verkoop van ons huis om half drie alweer in Rotterdam zijn. En ik wil voor onze 3 maanden vakantie nog even langs bij een goede vriendin van mijn moeder. Dus we fietsen van Den Haag Centraal, met een omweg vanwege de bouw bij Babylon, via de Trekvliet naar Delft en vandaar over den Hoorn en Schipluiden naar Vlaardingen.
laakmolen aan de trekvliet
Dan laten we de route voor wat hij is en gaan ons weegs. Onderweg bekijken we de Laakmolen. Johan Weissenbruch, een schilder uit de Haagse School, en door van Gogh zeer bewonderd, heeft de molen geschilderd. Hij staat nu helemaal verscholen achter een hoog flatgebouw aan de ene kant en hoge bomen aan de andere kant. Zo te zien is de molen bewoond en van de wijk afgeschermd met hoge houten hekken. Jammer.
Van Gogh en Den Haag
donderdag 11 juni 2009
den haag hoek herengracht prinsessegracht
- den haag hoek herengracht prinsessegracht tekening van van gogh
Maar het linkerpand? Het heeft nu ramen aan de Herengrachtkant, en de ramen aan de voorkant zijn heel anders.
Van Gogh en Amsterdam
zondag 7 juni 2009
boekje Vincent van Gogh over Amsterdam. Een stadswandeling rond 1880
"Van Gogh en de kleuren van de nacht" tentoonstelling Van Gogh museum
Toen we fietsten van Muiderberg naar Leiden over Amsterdam, kozen we ervoor om apart naar Amsterdam te gaan om (een deel van de) Van Goghwandeling te lopen en de tentoonstelling in het Van Goghmuseum “Van Gogh en de kleuren van de nacht” te bekijken.
We starten bij de oude poort van de Rijksmarinewerf aan de Kattenburgerstraat - waar Van Gogh van mei 1877 tot juli 1878 woonde bij zijn oom Johannes Stricker. Er zit een plaquette in de muur met de tekst “omdat ik zoo geducht veel dorpelstenen en bordessen van huizen onder de oogen en voeten heb gehad hier in de stad”. De wandeling probeert een aantal van die panden langs te lopen. Het is heel mooi weer en druk in de stad, met name op de toeristische stukken. Op het Jonas Daniël Meijerplein staat een gids met een groep voor de Portugese synagoge. Wij bekijken het pand ernaast, omdat daar een leraar van Van Gogh woonde. Aan de overkant zien we de drukte van de Waterlooplein markt. Op de wallen raken we even de route kwijt en verzeilen meteen in een steeg waar je beter niet kan komen. Gauw weer terug. Op de Oudezijds Voorburgwal zit een meerkoet op een plank in de gracht te broeden. Het nest is gebouwd van takken en afval. De route loopt langs heel wat kerken waar Van Gogh op een of andere manier iets mee had. De Zuiderkerk, de Waalse kerk, de Oude Kerk, de Noorderkerk en het Engelse kerkje in het Begijnhof. Niet zo verwonderlijk, omdat hij toendertijd nog dominee wilde worden en daarvoor in opleiding was. Maar ook het Trippenhuis en het voormalige museum van der Hoop in de Oudemanhuispoort en het gebouw van Ars en Amicitiae speelden een rol in Van Goghs leven. We lopen een deel van de wandeling. Want om 15.30 uur hebben we afgesproken met onze Amsterdamse vriendin Akke om de tentoonstelling in het Van Goghmuseum te bekijken. “Rotterdam meets Amsterdam”, zegt ze als ze komt aanfietsen op het museumplein. Van te voren had ik toegangskaarten besteld via internet. Dus we lopen de lange rij voorbij. De geprinte toegangskaarten worden ok bevonden, en na de bodyscan worden wij ook ok bevonden en kunnen we naar binnen. Een mooie tentoonstelling volgt. Het zien van de echte schilderijen heeft altijd iets extra’s. Wat heeft die man toch schitterende dingen gemaakt. De Sterrennacht over de Rhone maakt indruk. De Aardappeleters is lichter dan meestal op reproducties. Mooier. Ook de vroege werken uit zijn Brabantse tijd zijn fraai. Nog nagenietend gaan we met zijn drieën het zonnige Amsterdam weer in.
Ulm en Sophie Scholl
dinsdag 26 mei 2009
gedenkteken in ulm voor de verzetsgroep die weisse rose
Rond de dagen van 4 en 5 mei zendt de TV films uit die met de tweede Wereldoorlog te maken hebben. Zo zag ik toen ” Sophie Scholl- die lezten Tage” van Marc Rothemond. Sophie en Hans Scholl zijn lid van de Duitse verzetsgroep “Weisse Rose”. Een groep Duitse studenten die pamfletten verspreidt met teksten tegen het regime van Hitler. De groep wordt gepakt en de leden worden na een kort proces ter dood veroordeeld en onthoofd. Op grond van de originele verslagen van de rechtbank is de film gemaakt. Een tamelijk statische film met lange scenes in de rechtbank, maar heel indrukwekkend.
De film maakte me nieuwsgierig naar het boek van de zus van Sophie Scholl, die kort na de oorlog het boek Die Weisse Rose heeft geschreven. Inge beschrijft daarin ook de jeugd en de sfeer in het gezin Scholl. Bijzonder, omdat daarin ook de fascinatie die uitging van Hitler beschreven wordt. De pubers Scholl voelen zich aangetrokken tot het idee van Hitler om Duitsland groot, gelukkig en welvarend te maken. En “er was nog iets wat ons met een geheimzinnige kracht aantrok en in verrukking bracht. Dat waren de compacte colonnes jongeren met hun wapperende vlaggen, hun strak voor zich uit gerichte blik en hun getrommel en gezang.” Vader Scholl is heel wat minder enthousiast en waarschuwt, maar laat zijn kinderen wel vrij. Langzamerhand komt bij de kinderen de twijfel, die in hun studententijd omslaat in verzet.
De familie Scholl heeft vanaf 1932 in Ulm gewoond. Op de plek van hun huis aan de Münsterplatz staat nu de Duitse Bank en daarvoor staat een gedenkplaat voor die Weisse Rose. (gemaakt door Otl Aicher).
Ulm ligt aan de Donau, dus daar komen we langs.
Van Gogh in Etten
zaterdag 2 mei 2009
In de voormalige kosterswoning is het kleine infocentrum van de Stichting Vincent van Gogh in Etten. Een viertal panelen met informatie. Foto’s van het gezin Van Gogh. Niet geweten dat Vincent naast broer Theo drie zussen en nog een broer had. Strenge koppen. Thema’s in Van Goghs werk: de zaaier, de maaier, gebogen man op stoel. Drie verschillende versies naast elkaar. Een film op een groot LCD scherm. Vincent van Gogh, een zaaier in Etten. Een rustige film met Jochem ten Haaf als Vincent van Gogh. Hij doet het goed, rusteloos tekenend, buiten en binnen, naar model en naar voorbeelden van Millet. Mooie teksten, ongetwijfeld uit zijn brieven. Daarna een wandeling gemaakt door Etten. Veel is verdwenen, het boerenweggetje met de knotwilgen dat Van Gogh zo vaak getekend heeft, is nu een straat met niet opvallende huizen. De pastorie van zijn vader en de leerkamer daarnaast zijn ook weg. En ook boerderij de IJzeren Pot, waar Piet Kaufman woonde, die Van Gogh zo vaak getekend heeft. Ten prooi gevallen aan uitbreiding van wegen, of de bouw van een nieuwe woonwijk. Ook hedentendage kan Etten er nog wat van. Naast het oude dorpscentrum verrijst een heus stadscentrum. Gedeeltelijk in retrobouw. Dat werkt vervreemdend omdat het een oude stad suggereert.
Maar er is ook nog wel wat bewaard: een hofje, gesticht door een Leidse dame. Een ijzeren hoefstal en een mooie oude moeierboom (een soort linde) op de langwerpige markt. Het oude koetshuis dat bij een voormalig kasteel hoorde. En twee kerken.
Van Goghroute
zaterdag 2 mei 2009
publicatie van wouter van der veen
Als aanlooproute, of liever gezegd aanfietsroute, naar de eurovelo 6, gaan we de Van Goghroute doen. Aan de hand van het routeboekje van Clemens Sweerman. Met de Paasdagen fietsten we vanaf Nuenen, waar Van Gogh bijna twee jaar woonde, via Otterlo naar Barneveld. Het stuk van Barneveld via Amersfoort, Amsterdam, Den Haag naar Rotterdam volgt met Pinksteren.
Als kind vond ik van Gogh al een interessante schilder, en heb ik vele uren doorgebracht in de plaatselijke bibliotheek waar ze op de studiezaal een groot boek hadden met alle schilderijen erin. Een hernieuwde kennismaking dus, aan de hand van het routeboekje.
In Den Haag draait een film in het Omniversum: Van Gogh, een kleurrijk portret. Kleurrijk is het wel, met al die schilderijen zo groot vertoond - maar daardoor ook nogal vertekend. Van Gogh (met de stem van Jeroen Krabbé) kijkt terug op zijn leven. Leuk is het kerkje van Auvers, echt en als schilderij. Je ziet hoe prachtig het kerkje wordt door de paarse en blauwe kleuren die Van Gogh gebruikt.
Meer bijzonder dan de film vind ik het boekje van Wouter van der Veen (”Van Gogh, de kamers van Vincent”) . De film is losjes op het eerste deel van dat boekje gebaseerd. Hij beschrijft hoe hij gegrepen werd door Van Gogh, en hoe hij voor een documentaire met een filmer op reis is gegaan naar verschillende plaatsen waar Van Gogh heeft gewoond en gewerkt. Dat is nou leuk als voorbereiding op onze fietstocht. De ruïne van zijn huis in Wasmes, de armoede en bende op de etage in Antwerpen, de sfeer in een volkscafé in Arles en de stilte in zijn kamer in Auvers. De documentaire is er nog niet, maar hopelijk komt die er wel. Ik denk dat die meer van Van Gogh laat zien dan de Imaxfilm.
Samenloop tocht Flaubert met Eurovelo 6
vrijdag 27 februari 2009
Op deze kaart heb ik getekend hoe Flaubert met zijn vriend du Camp heeft gereisd. Flaubert zou de oneven hoofdstukken schrijven en du Camp de even. Flaubert heeft zijn reisnotities uitgewerkt, maar du Camp niet. Het boek dat uiteindelijk na de dood van Flaubert gepubliceerd is, bevat naast de hoofdstukken van Flaubert de korte aantekeningen van du Camp.
De doorgetrokken rode streep zijn de beschrijvingen van Flaubert, de gestippelde streep de notities van du Camp. Het deel dat samenvalt met onze tocht loopt van Blois tot Nantes en Nort-sur-Erdre.